Donateursdag Bentinck Archief op Schoonheten

Afb. 1. Zicht op de voorgevel, door het statige inrijhek, van de havezate Schoonheten, dat sinds 1633 familiebezit van de Bentincks is.
Afb. 1. Zicht op de voorgevel, door het statige inrijhek, van de havezate Schoonheten, die sinds 1633 familiebezit van de Bentincks is.

Gisteren vond op havezate Schoonheten de jaarlijkse donateursdag plaats van de Stichting Archivariaat Bentinck-Schoonheten. Dit archief behoort tot de weinige oude huisarchieven die nog steeds op het landgoed zelf bewaard worden en is daarnaast ook nog eens toegankelijk voor onderzoek. De havezate Schoonheten is sinds 1633 familiebezit van de Bentincks en de tak Bentinck van Schoonheten behoort tot de kleine groep van negen adellijke families die hun naam met het bezit van een historisch huis combineren en het ook nog steeds bewoont.

De aanwezigen werden door mr. Coba barones Bentinck van Schoonheten, voorzitter van de stichting,  in de grote zaal van het huis welkom geheten. In deze zaal, met zijn unieke, beschilderde plafond, hangen rondom de opeenvolgende generaties Bentinck met hun echtgenotes.

Afb. John Töpfer, directeur Stichting AiN, hield een lezing over 'De familie Bentinck in het licht van de Nederlandse adel: een Europese familie?'
Afb. John Töpfer, directeur Stichting AiN, hield een lezing over ‘De familie Bentinck in het licht van de Nederlandse adel: een Europese familie?’

Hierna sprak John Töpfer, directeur Stichting Adel in Nederland, die de Bentincks in het perspectief van de Nederlandse adel plaatste. Op basis van zijn analyse van 102 huwelijken kwam hij onder meer tot de ontdekking, dat in de jaren 1814-1988 leden van de familie Bentinck opvallend veel huwelijken sloten met adellijke buitenlanders (8,8 %), maar ook met niet-adellijke buitenlanders (7,8%) en mede op basis hiervan noemde hij de Bentincks een Europese familie.

Na de verzorgde lunch kreeg Wim Hoogeland, directeur van het archief en groot kenner van de familiegeschiedenis, het woord over Schoonheten in de Tweede Wereldoorlog, waarbij hij onder meer vertelde over V-1 lanceerbaan op Schoonheten, die aan het einde van de oorlog werd opgeblazen, wat grote schade aan huizen op het landgoed opleverde.

Robert Kemper Alferink, van de Stichting Sallands Erfgoed en de Sallandse wederopbouwboerderijen, sloot hier met zijn verhaal op aan en vertelde hoe beeldbepalend de naoorlogse wederopbouwboerderijen zijn voor het landschap en hoe belangrijk het is om dit architectonische en historische erfgoed te behouden. Aansluitend hierop werden de aanwezigen uitgenodigd om een wandeling over het landgoed te maken langs enkele van deze wederopbouwboerderijen.

Afb. 3. Zicht op de voorgevel van Schoonheten met boven de deur het wapenbord Bentinck.
Afb. 3. Zicht op de voorgevel van Schoonheten met boven de deur het wapenbord Bentinck.

Het grote en belangrijke archief van Schoonheten is op initiatief van de erven mr. R.F.C. baron Bentinck van Schoonheten in een stichting ondergebracht en de dagelijkse leiding ligt in handen van de directeur Wim Hoogeland, die het archief geïnventariseerd heeft en die als geen ander de familiegeschiedenis van de Bentincks kent.

Door voor 25 euro per jaar donateur te worden van de stichting steunt u deze in haar doelstellingen en wordt u jaarlijks uitgenodigd voor de donateursdag met bijdragen van deskundigen. Ook is er de jaarlijkse nieuwsbrief met artikelen over de Bentincks en hun bezittingen.

Meer weten en donateur worden? Kijk dan op de website: www.bentinckarchief.nl.

Week van de begraafplaats 27 mei t/m 4 juni (1)

Afb. 1. De zerk van de jonggestorven barones Van Heeckeren van Brandsenburg temidden van het welig bloeiende fluitekruid.
Afb. 1. De zerk van de jonggestorven barones Van Heeckeren van Brandsenburg temidden van het welig bloeiende fluitekruid.

Het graf van Jacoba Cornelia barones van Heeckeren van Brandsenburg née van der Straal (1834-1871).

In het dorpje Diepenveen treft men bij het eeuwenoude kerkje het sfeervolle Kerkplein aan. Eeuwenlang werd hier begraven en de laatste bijzetting vond hier in 1871 plaats. Tussen 2002 en 2005 zijn de overgebleven zerken gerestaureerd, waaronder een zeer fraaie van een chirurgijn vol met doodssymboliek. Vanwege het waardevolle ensemble van kerk met Kerkplein, graven en omringende bebouwing is het geheel als beschermd dorpsgezicht op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst. Eén van de bewaard gebleven zerken vertelt het verhaal van de in het kraambed gestorven barones Van Heeckeren van Brandsenburg.

Jacoba Cornelia van der Straal werd geboren op 27 januari 1834 als dochter van dokter Jacob van der Straal en Anna Sophia Schellink te Rotterdam, waar haar vader werkzaam was als ‘Medisch Doctor’. Zij was het achtste en laatste kind dat in het gezin geboren werd en zij werd vernoemd naar het zusje dat het jaar voor haar geboorte overleden was. Ook drie andere kinderen stierven reeds voordat zij geboren werd. 

In 1846, zij was toen twaalf jaar, kwam haar moeder te overlijden: “Na eene kortstondige ongesteldheid, werd heden mijne dierbare Echtgenoote ANNA SOPHIA SCHELLINK in den ouderdom van 53 jaren, tot diepe droefheid van mij en mijne Kinderen, door den dood van ons weggenomen. JACOB van der STAAL, Med. Doctor.” Vijftien jaar later overleed ook haar vader: “Voor de vele bewijzen van deelneming, ondervonden bij het overlijden van onze geliefden Vader en Behuwd vader, den Wel Edelen Zeer Geleerden Heer JACOB VAN DER STRAAL, in leven Med. Doctor alhier, betuigen wij onzen hartelijken dank.” De annonce werd gedaan uit naam van de drie overgebleven dochters, want enkele jaren daarvoor was ook de oudste dochter in het gezin overleden. 

Afb. 2. Huis Overvelde in Diepenveen.
Afb. 2. Huis Overvelde in Diepenveen.

In 1867 huwde zij in Rotterdam met Rudolph baron van Heeckeren van Brandsenburg (1834-1911), die in latere jaren commandeur van de Ridderlijke Duitsche Orde Balije van Utrecht zou worden. In 1868 werd hun dochter Christina Louisa in Epe geboren en nadien verhuisde het jonge gezin naar Diepenveen, waar zij het Huis Overvelde gekocht had. Hier werd in 1869 hun tweede dochter geboren: Rudolphina Anna Sophia.

Een jaar later was zij opnieuw in blijde verwachting, maar dit keer verliep de zwangerschap niet voorspoedig: op 4 maart 1871 beviel zij van een doodgeboren zoontje en een dag later overleed zijzelf zevenendertig jaar oud, een diepbedroefde echtgenoot en twee minderjarige dochtertjes achterlatend: “Tot mijne bittere droefheid overleed heden, na hare bevalling van een’ dooden ZOON, mijne hartelijk geliefde echtgenoote, Vrouwe JACOBA CORNELIA van der STRAAL. R. Baron van HEECKEREN van BRANDSENBURG. Huize Overvelde, te Diepenveen, 5 maart 1871.”

En op het kerkhofje van Diepenveen herinnert nog heden haar zerk aan dit grote verdriet:

HIER RUST
Met haar kindje
JACOBA CORNELIA BARONES
Van HEECKEREN van BRANDSENBURG,
van der STRAAL
Geboren te ROTTERDAM 25 Januari 1834
Overleden te DIEPENVEEN 5 Maart 1871

Afb. 3. Op de achtergrond het oude kerkje van Diepenveen met op de voorgrond het Van Heeckeren graf.
Afb. 3. Op de achtergrond het oude kerkje van Diepenveen met op de voorgrond het Van Heeckeren graf.

Wilt u donateur worden van AiN en het digitale magazine ontvangen?
De Stichting Adel in Nederland heeft als doel het digitaal aanbieden van informatie over adel in Nederland in de ruimste zin. Voor € 17,50 per jaar kunt u donateur worden, ontvangt u zes keer per jaar het digitale magazine en steunt u ons in onze werkzaamheden. AiN heeft de cultuele ANBI-status en daardoor kunt u als donateur bij de opgave voor de inkomstenbelasting giftenaftrek krijgen. Meer weten en opgeven als donateur? Stuur dan een mail naar nieuwsbrief@adelinnederland.nl.

Link naar de webpagina over het kerkhof op het Kerkplein: www.sobd.org/website/website.asp?id=14&template=geel.

Link naar de webpagina van de Week van de Begraafplaats met een overzicht van activiteiten in het hele land http://www.weekvandebegraafplaats.nl/.

3e druk ‘Oorlogsouders’ van Isabel barones van Boetzelaer

Afb. 1. Ingrid barones van Boetzelaer née Freiin von der Recke met haar dochter schrijfster Isabel barones van Boetzelaer tijdens de boekpresentatie.
Afb. 1. Ingrid barones van Boetzelaer née Freiin von der Recke met haar dochter schrijfster Isabel barones van Boetzelaer tijdens de boekpresentatie.

Op 23 maart vond de boekpresentatie plaats van dit bijzondere boek en inmiddels is de 3e druk verschenen! In het boek vertelt Isabel barones van Boetzelaer het boeiende en ontroerende verhaal van haar Nederlandse vader en haar Duitse moeder, die beiden een leven kenden dat door de oorlog getekend werd. Hun levensverhaal wordt parallel verteld en goed en fout lopen aan beide zijden door elkaar.

Afb. 2. De voorkant van het boek 'Oorlogsouders'.
Afb. 2. De voorkant van het boek ‘Oorlogsouders’.

Journalist, auteur en programmamaker Ad van Liempt kreeg het eerste exemplaar overhandigd en zei in zijn toespraak onder meer: “Persoonlijk ben ik toch het meest getroffen door het inzicht dat de lezer krijgt in de persoon van Willem van Boetzelaer, vanuit het perspectief dat uitgesproken zeldzaam is: de dochter die zich afvraagt hoe haar vader heeft kunnen doen wat hij gedaan heeft” en “Ze maakt door haar reis naar het verleden van haar vader duidelijk wat de kern van de Duitse bezetting voor veel mensen is geweest: betrekkelijk kleine oorzaken konden onmenselijk grote gevolgen hebben. Fouten gemaakt in de adolescentie dreunen nog volop door in de ouderdom (…) en dat vind ik de grootste verdienste van het boek ‘Oorlogsouders’: het inzicht hoe in een oorlog de verhouding tussen oorzaak en gevolg volledig uit het lood wordt geslagen.

Ook de moeder van de schrijfster, Ingrid barones van Boetzelaer née Freiin von der Recke, sprak bij deze gelegenheid en haalde levensherinneringen op die zij afsloot met: “Dit boek geeft enige indruk hoe jonge mensen op een bepaald ongelukkig moment een noodlottige beslissing nemen en hoe hun leven ook na strafvervolging getekend blijft, ook voor de familie. Ziet u dit boek gewoon als een tijdsdocument.”

‘Oorlogsouders’ is zondermeer een aanrader vanwege het indringende verhaal, maar het kan ook gelezen worden in het perspectief van keuzes maken nu, in onze tijd, in een zich snel veranderende wereld. Een nominatie voor de Libris Geschiedenis Prijs 2017 lijkt AiN daarom t.z.t. niet onaannemelijk.

Link naar meer informatie en bestelmogelijkheid online: www.bol.com/nl/p/oorlogsouders/9200000072798233/.

Link naar een eerdere boekbespreking door jonkheer mr. Dolph Boddaert op AiN: www.adelinnederland.nl/oorlogsouders-boekbespreking-door-jonkheer-dolph-boddaert/.

Thuis heb ik nog een ansichtkaart: Rijnhuizen

Afb. De achterzijde van kasteel Rijnhuizen met zicht op de fraaie tuinaanleg. Ansichtkaart part. coll.
Afb. De achterzijde van kasteel Rijnhuizen met zicht op de fraaie tuinaanleg. Ansichtkaart part. coll.

Het kasteel Rijnhuizen in Utrecht in zijn huidige verschijningsvorm dateert uit de 17e eeuw, toen het door Reynoud van Tuyll van Serooskerken in de Hollands-classicistische stijl verbouwd werd, maar het huis vindt zijn oorsprong in de 14e eeuw. Na de Van Tuylls woonden de adellijke families Van Reede en De Geer er.

Door het huwelijk van jonkvrouwe Ada Mathilda de Geer (1857-1943), vrouwe van Rijnhuizen, in 1880 met Gijsbert Carel Duco baron van Hardenbroek (1857-1902), heer van Lockhorst, kwam het huis in het bezit van dit geslacht. Hun kleindochter  verkocht Rijnhuizen in 1958 aan een stichting.

Op de ansichtkaart kijkt men op de achterzijde van het huis, waar grote kuipplanten en bloemperken het aangezicht verfraaien. En wie de man in het openstaande venster is? Vermoedelijk betreft het de huisknecht, die vanuit het raam van de grote zaal op deze zomerse dag de fotograaf gadeslaat.

Tentoonstelling: ‘Rietveld in Slot Zuylen. Vernieuwing aan de Vecht’

Afb. 1. Rietveldstoelen in het historische interieur van Slot Zuylen. Foto met dank aan Slot Zuylen.
Afb. 1. Rietveldstoelen in het historische interieur van Slot Zuylen. Foto met dank aan Slot Zuylen.

T/m 24 september is op Slot Zuylen in Utrecht deze aan de meubelmaker en architect Rietveld gewijde tentoonstelling te zien. Bij de naam Rietveld denk je niet meteen aan een kasteel vol antiek, maar in 1905 gaf de toenmalige bewoner, Frederik baron van Tuyll van Serooskerken, aan de toen 17-jarige Gerrit Rietveld de opdracht om een serie meubels te ontwerpen voor het Poortgebouw.

Het werden ambachtelijk gemaakte meubels in historiserende stijl, die pasten bij het beeld dat de familie Van Tuyll van het verleden had, maar tegelijk ogen deze meubels ook modern. Hierover zegt meubelrestaurator en gastconservator Nico Hijman: “In de meubels zie je Rietvelds traditionele origine, maar de vernieuwende elementen getuigen tegelijkertijd van zijn bijzondere ontwerpvaardigheden.”

Afb. 2. Een verassende combinatie van een 18e eeuws bureautje met een stoel van Rietveld.
Afb. 2. Een verrassende combinatie van een 18e eeuws bureautje met een stoel van Rietveld. Foto met dank aan Slot Zuylen.

De plaatsing van ontwerpen van Rietveld in het historische kasteelinterieur van Slot Zuylen levert aan de ene kant verrassende contrasten op, maar aan de andere kant lijken sommige van zijn ontwerpen zich hier in hun natuurlijke habitat te bevinden en passen ze wonderwel in dit eeuwenoude interieur.

Link naar meer informatie en bezoekmogelijkheden van Slot Zuylen: www.slotzuylen.nl/agenda/2017/rietveld-in-slot-zuylen-vernieuwing-aan-de-vecht/.

Geboren: De Rotte

Afb. Het familiewapen De Rotte.
Afb. Het familiewapen De Rotte.

Jonkvrouwe Valentine Anna Francijn de Rotte, geboren Rotterdam 17 mei 2017, dochter van jonkheer Maurits Calixtus Franciscus Johannes de Rotte en Florentien Deirdre Olivia de Rotte née de Steenwinkel.

Boekpresentatie ‘Van Heemstra. Friese adel’

Afb. 1. Oud-ambassadeur mr. Schelto baron van Heemstra en echtgenote Godeke barones van Heemstra née Donner met in hun midden de schrijver Ko van Geemert.
Afb. 1. Oud-ambassadeur mr. Schelto baron van Heemstra en echtgenote Godeke barones van Heemstra née Donner met in hun midden de schrijver Ko van Geemert.
Afb. 2. De voorkant van het boek met de 'icoon van de familie', de filmster Audrey Hepburn.
Afb. 2. De voorkant van het boek met de ‘icoon van de familie’, de filmster Audrey Hepburn.

Afgelopen zaterdag werd in de Groote Sociëteit Haagsche Club-Plaats Royaal aan het lommerrijke Lange Voorhout het boek ‘Van Heemstra. Friese adel’ gepresenteerd in aanwezigheid van vele Van Heemstra’s en aanverwanten. In zijn openingswoord vertelde oud-ambassadeur mr. Schelto baron van Heemstra dat het boek tien jaar geleden als idee begon tijdens een familiereünie en dat het uitgangspunt was geweest om over markante gebeurtenissen en personen uit de familie te schrijven. De waarde van het boek vond hij, dat het naast geestige, ontroerende en soms ook hartverscheurende familieverhalen, ook verhalen vertelt die deel uitmaken van de Nederlandse geschiedenis.

Afb. 3. De Groote Sociëteit Haagsche Club-Plaats Royaal aan het Lange Voorhout.
Afb. 3. De Groote Sociëteit Haagsche Club-Plaats Royaal aan het Lange Voorhout.

Zijn neef ir. Jan Willem Sixma baron van Heemstra zei hierna onder meer: “Families zoals de onze zijn niets meer of minder dan andere families, maar zijn wel een beetje anders.” De sterke onderlinge contacten, ook in de huidige generaties, laten volgens hem nog steeds zien dat er een sterk clangevoel is.

Vervolgens sprak de schrijver Ko van Geemert, die de filmster Audrey Hepburn (zij had een Van Heemstra tot moeder) een ‘icoon van de familie’ noemde en die meerdere familieleden voor het boek geïnterviewd heeft om te achterhalen wat het betekent om een Van Heemstra en van adel te zijn. Kenmerkend vond hij de uitspraak: “Ik ben er niet trots op om van adel te zijn, maar ben er wel trots op een Van Heemstra te zijn.” Hierna overhandigde hij het eerste exemplaar aan mr. Schelto baron van Heemstra en echtgenote Godeke barones van Heemstra née Donner vanwege hun grote aandeel in de totstandkoming van het boek.

Tot slot las Marjolijn barones van Heemstra, die columniste, schrijfster en theatermaakster is, voor uit het boek en koos daarbij voor een ontroerend gedeelte dat over haar overgrootvader ging, die kort voor het einde van de oorlog gefusilleerd werd.

Binnenkort volgt een uitgebreide boekrecensie op AiN, maar wilt u het boek nu al bestellen, kijk dan op de website van de uitgever Bornmeer: www.bornmeer.nl/winkel/van-heemstra-friese-adel/.

Overleden: C.W.J. baron de Weichs de Wenne

Afb. C.W.J. baron de Weichs de Wennen (1934-2017). Screenshot met dank aan Limburg1.
Afb. C.W.J. baron de Weichs de Wenne (1934-2017). Screenshot met dank aan Limburg1.

Caspar Wilbert Jozeph baron de Weichs de Wenne, heer van Geijsteren en Spraland, geboren kasteel Geijsteren, Wanssum 19 maart 1934, overleden Geijsteren 14 mei 2017, Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, Ridder Grootkruis van Eer en Devotie in de Souvereine Militair Hospitaal Orde van Malta, beschermheer van het Koninklijk Sint Willibrordus Gilde, oud-res.-1e luitenant cavalerie, oud-lid Hoge Raad van Adel, oud-raadslid en wethouder, oud-lid pachtkamer kantongerecht te Venlo, oud-raad pachtkamer gerechtshof te Arnhem, oud-rentmeester en oud-taxateur, echtgenoot van Judith Maria Canisia barones de Weichs de Wenne née barones van Hövell tot Westervlier en Wezeveld.

Hij werd geboren op kasteel Geijsteren, dat door zijn vader na een grote brand in 1918 weer werd opgebouwd, en moest als tienjarige jongen in oktober 1944 met zijn familie vluchten en meemaken dat kasteel Geijsteren door een bombardement geheel vernield werd. Na de oorlog bouwde zijn vader een nieuw huis op Geijsteren en hier woonde ook hij nadien met zijn gezin en beheerde het ruim 700 hectare grote landgoed, maar de droom om de ruïne te consolideren bleef bestaan: “Al vanaf het jaar 1000 hebben zich hier bepaalde activiteiten afgespeeld. Het is een historisch gebeuren dat nog altijd doorgaat. Op mij rust de plicht dit gaande te houden.”

In  2012 kwam zijn droom uit en volgde, na een jarenlang bouwproces, de feestelijke opening van de geconsolideerde en gedeeltelijk herbouwde ruïne. Vanzelfsprekend was hierbij het Koninklijk Sint Willibrordus Gilde aanwezig. Zijn toespraak sloot hij af met de woorden: “Traditie is niet het bewaren van de as, maar het levend houden van het vuur.”

Gisteren vond op de binnenplaats van de door hem geconsolideerde kasteelruïne, op de plek waar hij drieëntachtig jaar eerder geboren werd, het afscheid plaats van de Heer van Geijsteren en Spraland. Aansluitend vond de bijzetting in het familiegraf plaats, waarbij hij met gilde-eer begeleid werd door leden van het Koninklijk Sint Willibrordus Gilde, waarvan hij ruim vijftig jaar de zeer gewaardeerde beschermheer was.

In het juninummer van het digitaal magazine van AiN volgt voor de donateurs een uitgebreid In Memoriam.

Voor een foto en een kort filmpje van het afscheid zie: www.limburger.nl/cnt/dmf20170520_00040754/baron-geijsteren-met-gilde-eer-begraven

‘De zaak Delphine Boël’ (2), door jonkheer mr. Dolph Boddaert

In België speelt al lange tijd de zaak Boël, waarin Delphine Boël, de natuurlijke dochter van Koning Albert II van België, centraal staat. Vanuit adelsperspectief is deze zaak zeer interessant, omdat Delphine nu nog het predikaat jonkvrouw heeft, dankzij haar (nu nog) wettige vader jonkheer Jacques Boël. Jonkheer mr. Dolph Boddaert, oud-advocaat en lid van de Raad van Advies van de Stichting Adel in Nederland, schreef naar aanleiding van de nieuwste ontwikkelingen in deze zaak het onderstaande artikel.

Afb. 1. Het wapen Boël. Afbeelding met dank aan  Mimich - Eigen werk, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9102615.
Afb. 1. Het wapen Boël. Afbeelding met dank aan Mimich – Eigen werk, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=9102615.

DE ZAAK DELPHINE BOËL (2)

Ontkenning vaderschap Jacques Boël en vaststelling vaderschap koning Albert afgewezen

Op 12 november 2016 gaf ik een overzicht van de zaak Boël: http://www.adelinnederland.nl/zaak-boel-jonkheer-mr-dolph-boddaert/.

Het Constitutionele Hof had de zaak Boël terugverwezen naar de rechtbank Brussel. Deze Rechtbank heeft op 28 maart 2017 een opmerkelijke uitspraak gedaan: De vordering van Delphine tot ontkenning van het vaderschap van haar wettelijke vader Jacques Boël is afgewezen, en daarmee ook de vordering tot vaststelling van het vaderschap van Koning Albert II.

Opmerkelijk, omdat Jacques Boël zelf had ingestemd met de vordering van Delphine. Hij had zich vrijwillig onderworpen aan een DNA – test, die duidelijk aangaf, dat hij niet de verwekker van Delphine was. Bovendien is er na de scheiding van de ouders nauwelijks enig contact geweest tussen vader en dochter.

Maar de rechtbank Brussel overwoog, “dat de relatie tussen vader en kind niet kan worden gereduceerd tot een biologisch gegeven, maar dat andere bestanddelen essentieel zijn, zoals het bezit van de wettige staat of de integratie in een familiestructuur”. De rechtbank was van mening, dat de lange duur van de relatie tussen Delphine en haar wettige vader aan toewijzing van de vordering in de weg stond.

Delphine en haar advocaten hebben al aangekondigd, dat zij tegen deze uitspraak beroep zullen instellen.

Bergen 19 mei 2017

Wilt u donateur worden van AiN en het digitale magazine ontvangen?
De Stichting Adel in Nederland heeft als doel het digitaal aanbieden van informatie over adel in Nederland in de ruimste zin. Voor € 17,50 per jaar kunt u donateur worden, ontvangt u zes keer per jaar het digitale magazine en steunt u ons in onze werkzaamheden. AiN heeft de cultuele ANBI-status en daardoor kunt u als donateur bij de opgave voor de inkomstenbelasting giftenaftrek krijgen. Meer weten en opgeven als donateur? Stuur dan een mail naar nieuwsbrief@adelinnederland.nl.

Opening kasteel Ruurlo door prof.mr. Pieter van Vollenhoven: 23 juni

Afb. Kasteel Ruurlo in Ruurlo met de zichtbare bouwsporen van voorbije eeuwen.
Afb. Kasteel Ruurlo in Ruurlo met de zichtbare bouwsporen van voorbije eeuwen.

Op 23 juni wordt in Ruurlo na een lange restauratie het kasteel Ruurlo heropend door prof.mr. Pieter van Vollenhoven. Jacob van Heeckeren, knape, kocht Ruurlo in 1420 en werd daardoor heer van Roderlo – de toenmalige naam. Ruurlo was sindsdien eeuwenlang familiebezit van de Van Heeckerens. Wel raakte het tussentijds even uit de familie, toen het door huwelijk vererfde op het geslacht De Rode van Hekeren en het daarna verkocht werd aan een Schimmelpenninck van der Oye.

In 1727 kocht Jacob Derk van Heeckeren het stamslot van zijn voorvaderen terug en het bleef vervolgens familiebezit tot in 1977. Daarna werd het gemeentehuis en sinds 2012 is het eigendom van de heer H.D. Melchers, die het een museumfunctie heeft gegeven met schilderijen van Carel Willink.

Link naar meer informatie over het museum, dat vanaf 27 juni voor het publiek geopend is: www.museummore-kasteelruurlo.nl.