In de schaduw van de imposante kathedraal van Segovia staat aan de Calle del Marqués del Arco nr. 4 het Palacio del Marqués del Arco. Het paleis werd in de eerste helft van de 16e eeuw gebouwd en werd in 1567 door de Spaanse Koning Filips II geschonken aan Diego de Espinosa, Kardinaal van Segovia. In 1572 verkocht de kardinaal het aan Don Gaspar José Márquez de Prado y Bracamonte. Hij was onder meer ridder in de Orde van Calatrava en rechter van Valladolid en kreeg in 1687 de titel Markies del Arco. Sindsdien staat het huis bekend als het Paleis van de Markiezen del Arco.
De facade aan de straatzijde is sober uitgevoerd en alleen de prominente locatie naast de kathedraal en het familiewapen hoog in de gevel maken duidelijk dat het hier om een belangrijke familie en een groot paleis gaat. Pas na het openen van de poort wordt duidelijk hoe groot het gebouwencomplex eigenlijk is, met als hart de beroemde binnenplaats. Deze heeft drie galerijen, die rijk versierd zijn met onder meer medaillons met persoonlijkheden uit de Oudheid. Deze binnenplaats wordt als één van de mooiste voorbeelden in deze stijl in heel Spanje genoemd.
De titel Markies del Arco vererfde in de vrouwelijke lijn uiteindelijk van de familie Márquez de Prado op de familie De Porras -Isla-Fernández en de huidige drager van deze titel is Fernando de Porras-Isla-Fernández y Rodríguez de los Rios, 13e Markies del Arco, 10e Graaf van Isla Fernández & Markies de la Corona en 11e Markies de Chiloeches.
Spaanse titels
Leden van de Spaanse adel kunnen meerdere titels hebben. Door het uitsterven van families in de mannelijke lijn werd een dochter drager van een titel en nam deze mee in haar huwelijk. Had haar man ook al een titel, dan werd in het verleden hun eerstgeboren zoon (en tegenwoordig het eerstgeboren kind) aldus de drager van twee titels. Door dit proces werd wijlen de Hertogin van Alva de vrouw met de meeste titels in de wereld. Het was (en is) mogelijk om titels aan jongere zoons en dochters door te geven. De titel(s) met de meeste prestige gaan nu vrijwel altijd naar het eerstgeboren kind en minder belangrijke titels worden dan weleens aan jongere kinderen gegeven.
She rather likes publicity in any case…
Overigens was wijlen de Hertogin van Medinaceli met 51 titels eens de meest getitelde vrouw van Spanje (en de wereld), maar zij delegeerde bewust een aantal van haar titels aan haar kinderen, omdat (en nu citeer ik graag, want zo heerlijk vilein) “… since appearing in the Guiness Book of Records is scarcely an aristocratic thing to do, the Duchess has given away some of her titles to her children, and with a mere forty titles to her own name she now ranks a gracious second to her neighbour in Seville, the Duchess of Alva, who has forty-one and who rather likes publicity in any case.”
Bij een bezoek aan de begraafplaats van Segovia trof ik het graf van de oom van de huidige 13e Markies del Arco: José Luis de Porras Isla-Fernández y López de la Calle (1908-1998), 11e Markies del Arco, 8e Graaf de Isla-Fernández, 9e Markies de Chiloeches, (1908-1998) die in 1936 huwde met Francisca Hervías Irigoyen (1909-1992). Op hun graf worden alleen hun voornamen en data van geboorte en overlijden vermeld. Slechts een klein, rechtopstaand stukje graniet vermeldt bescheiden dat het hier om de ‘MARQUESES DEL ARCO’, de Markiezen del Arco gaat. Pal hiernaast ligt het imposante, dubbele graf van de ‘CONDES DE GUIJAS-ALBAS’, de Graven van Guijas-Albas. Deze grafelijke titel is van jongere datum en dateert uit de 19e eeuw; blijkbaar was funeraire representatie hier van groter belang.
