
Landhuis Oud Amelisweerd biedt ruimte aan hedendaagse kunst, toont haar rijke geschiedenis en geeft makers de gelegenheid om te creëren en zich te laten inspireren. Het huis staat bekend om zijn unieke behangselen, die de achtergrond vormen van wisselende tentoonstellingen.
Link naar de website van Oud Amelisweerd met meer informatie: https://landhuisoudamelisweerd.nl/

Oud-Amelisweerd werd in 1770 gebouwd als zomerverblijf voor Gerard Godard baron Taets van Amerongen (1729-1804), telg uit een oude adellijke Utrechtse familie, en zijn echtgenote Anna Susanna Hasselaer (1730-1788). Hij en zijn echtgenote lieten hier in twee kamers uniek Chinees behang aanbrengen, dat van grote schoonheid is en waarvoor bezoekers zelfs uit China komen om het te bekijken. Nadien kwam Oud-Amelisweerd in het bezit van hun zoon jonkheer dr. Gerard Arnoud Taets van Amerongen (1754-1823) en echtgenote Carolina barones van der Duyn (1753-1817). Twee van hun kinderen werden hier zelfs geboren, maar in 1808 verkocht hij het aan Koning Lodewijk Napoleon, die het slechts twee jaar in zijn bezit had.

In 1810 werd het gekocht door jonkheer mr. Paulus Wilhelmus Bosch van Drakestein, heer van Drakestein en de Vuursche (1792-1834), die gehuwd was met Henriette Hoffmann (1775-1839). Hij stamde uit een familie van brandewijnstokers en hij werd zelf onder meer advocaat en burgemeester van Utrecht. In 1829 werd hij in de Nederlandse adel verheven met het predikaat jonkheer. Na zijn overlijden werd hij in het bezit van Oud-Amelisweerd opgevolgd door zijn zoon jonkheer Hendrik Willem Bosch van Drakestein (1805-1883), die ongehuwd was en op het huis overleed.

De nieuwe heer van Oud-Amelisweerd werd zijn neef jonkheer mr. Wilhelmus Johannes Marie Bosch van Oud-Amelisweerd (1829-1899), die lid van de Provinciale en Gedeputeerde Staten van Utrecht was en daarnaast curator van de Utrechtse Hogeschool. Uit zijn huwelijk met jonkvrouwe Anna Catharina van de Poll (1833-1916) werden vijf kinderen geboren en hun nakomelingen bezaten gezamenlijk Oud-Amelisweerd tot zij het in 1951 verkochten. De tak Bosch van Oud-Amelisweerd is in 1988 uitgestorven, maar de jonkheren Bosch van Drakestein leven voort.
Dit artikel stond eerder in een digitaal magazine van de stichting Adel in Nederland, dat drie keer per jaar aan de donateurs van de stichting Adel in Nederland wordt toegestuurd. Voor 17,50 euro per jaar steunt u ons in onze werkzaamheden en ontvangt ook u dit digitale magazine boordevol adellijke verhalen en adellijk nieuws. Mail voor meer informatie naar info@adelinnederland.nl.


