Minister verklaart bezwaarschrift Carlos prins de Bourbon de Parme ongegrond: zoon Carlos Hugo wordt prins

Op 9 maart 2016 heeft de minister van Veiligheid en Justitie mr. G.A. van der Steur uitspraak gedaan op het bezwaarschrift van Carlos prins de Bourbon de Parme tegen de beschikking waarbij aan zijn zoon Carlos Hugo Klynstra naamswijziging in De Bourbon de Parme was toegestaan. Het bezwaarschrift is ongegrond verklaard en binnenkort zal deze naamswijziging bij Koninklijk Besluit bekend worden gemaakt, zodat Carlos Hugo als prins de Bourbon de Parme in het filiatieregister van de Hoge Raad van Adel ingeschreven kan worden. Wij hebben jonkheer mr. Dolph Boddaert, oud-advocaat en lid van de Raad van Advies van Stichting Adel in Nederland, bereid gevonden hierop een toelichting te geven.

Bourbon de Parme, wapen De
Afb. 1. Wapen de Bourbon de Parme, KB 15 mei 1996, afbeelding Hoge Raad van Adel.

Prins Carlos Hugo de Bourbon junior

Carlos prins de Bourbon de Parme geboren in 1970 heeft enige jaren een relatie gehad met Brigitte Klynstra, geboren in 1959. Brigitte raakte in verwachting en op 20 januari 1997 is in Nijmegen haar zoon geboren, die bij de burgerlijke stand is aangegeven als Carlos Hugo Roderik Sybren Klynstra, in de wandeling Carlos Hugo. Het kind was voor Carlos ongewenst: Kort na de geboorte verklaarde hij, dat het een “zelfstandige beslissing van Brigitte was om moeder te worden”. Brigitte heeft Carlos al in een vroeg stadium gevraagd om mee te werken aan een akte, waarbij hij zijn vaderschap zou erkennen, maar dit werd door Carlos geweigerd. Hij verklaarde dat het “uitgesloten was, dat er een familierechtelijke betrekking tussen hem en het kind zou komen”.

Op 25 juni 1998 heeft Brigitte een verzoek ingediend bij de rechtbank Zutphen om vast te stellen, dat Carlos de vader is van Carlos Hugo (artikel 1:207 B.W.). Carlos heeft in deze procedure wel verweer gevoerd, maar zijn vaderschap niet betwist.

De Rechtbank heeft eerst op 9 juli 1998 een tussenbeschikking gewezen. Daarbij is een bijzonder curator voor Carlos Hugo benoemd, om de minderjarige in rechte te vertegenwoordigen. (artikel 1:212 B.W). De zaak is daarna mondeling behandeld op de zitting van 18 maart 1999, en op 1 april 1999 is een eindbeschikking gewezen. Daarbij heeft de Rechtbank in rechte vastgesteld, dat Carlos de vader van Carlos Hugo is. De Rechtbank heeft hierbij overwogen, dat voorop staat het belang van de minderjarige om te weten van welke ouders hij afstamt, en dat daaraan geen twijfel zal bestaan.

Deze uitspraak heeft tot gevolg, dat Carlos Hugo met terugwerkende kracht tot zijn geboorte de status heeft van kind van zijn vader. In sommige publicaties wordt steeds weer vermeld, dat het zou gaan om een “onwettig” dan wel “buitenechtelijk” kind. Deze terminologie is onjuist. Op 1 april 1998 is het Burgerlijk Wetboek gewijzigd. Vanaf die datum bestaat er geen enkel verschil meer tussen kinderen, die buiten het huwelijk, dan wel binnen het huwelijk geboren zijn. Sinds die datum is ook de mogelijkheid van “wettiging” afgeschaft. Deze wetswijziging kwam niet uit de lucht vallen. Al in 1979 is in het bekende Marckx arrest door het Europese Hof in Straatsburg vastgesteld, dat het maken van onderscheid tussen “wettige” en “niet – wettige” kinderen in strijd is met het mensenrechtenverdrag. Het Burgerlijk Wetboek is hieraan aangepast. Anno 2016 worden er meer kinderen buiten, dan binnen huwelijk geboren. Het komt dan ook onjuist en discriminerend voor om nog steeds te spreken over “buitenechtelijke kinderen”.

Carlos Hugo is dus gewoon een kind van zijn vader. In geval van overlijden van zijn vader heeft hij aanspraak op een gedeelte van zijn nalatenschap. Verder is de vader zo nodig gehouden om gedurende de minderjarigheid van Carlos Hugo in zijn onderhoud te voorzien. Uit persberichten valt af te leiden, dat Carlos aan deze verplichting heeft voldaan.

Er werd geen akte van naamkeuze opgemaakt. Carlos was destijds niet bereid eraan mee te werken dat Carlos Hugo zijn naam en titel kreeg. Hierdoor bleef Carlos Hugo vooralsnog de naam van zijn moeder houden.

Maar volgens de wettelijke bepalingen kon Carlos Hugo, nadat hij de leeftijd van 18 jaar had bereikt, op de destijds gemaakte keuze terugkomen. (artikel 1:7 B.W. en artikel 5 van het “Besluit regels voor geslachtsnaamwijziging”, K.B. van 6 oktober 1997). Al kort na de geboorte van Carlos Hugo is er door specialisten in het familierecht op gewezen, dat dit zou gaan gebeuren, en dat Carlos daarom zijn zoon beter direct had kunnen erkennen.

Carlos Hugo heeft vrij kort na het bereiken van de 18-jarige leeftijd, op 18 maart 2015, dit verzoek tot naamswijziging ingediend en met succes. De Minister van Justitie heeft op dit verzoek op 14 september 2015 positief beslist, in die zin, dat hij voornemens is een voordracht te doen voor een Koninklijk Besluit, strekkende tot inwilliging van het gedane verzoek. Deze mededeling geldt als een beschikking (volgens art. 1:7 lid 6 B.W.), die vatbaar is voor bezwaar en beroep. Het uiteindelijke K.B. is niet meer vatbaar voor bezwaar en beroep.

Carlos heeft tegen de beschikking van de Minister een bezwaarschrift ingediend. De tekst van dit bezwaarschrift is niet bekend gemaakt. Men kan slechts gissen naar de inhoud hiervan.

De Minister heeft op 9 maart 2016 uitspraak gedaan op het bezwaarschrift, waarbij de bezwaren van Carlos ongegrond zijn verklaard, en de oorspronkelijke beschikking is gehandhaafd.

Deze uitspraak was zonder meer te verwachten omdat het verzoek tot naamswijziging van Carlos Hugo geheel in overeenstemming is met de betreffende wettelijke bepalingen. Artikel 5 van het “Besluit regels geslachtsnaamwijziging” bepaalt luid en duidelijk: “op verzoek van een meerderjarige wordt zijn geslachtsnaam gewijzigd”. In artikel 4 (dat een andere situatie beschrijft) wordt nog bepaald, dat het verzoek wordt afgewezen indien een betrokkene weigert hiermee in te stemmen. Artikel 5 kent die bepaling niet.

Tegen de beschikking van de Minister staat nog beroep open bij de Rechtbank. Mocht dat geen resultaat opleveren, dan volgt er een Koninklijk Besluit, waarbij Carlos Hugo de naam en de adellijke titulatuur van zijn vader krijgt en zal worden aangeduid als “Zijne Koninklijke Hoogheid Carlos Hugo Roderik Sybren prins de Bourbon de Parme”.

Bergen 10 maart 2016

Dolph Boddaert

 

 

 

 

 

Portretten Van Wijhe teruggekeerd op de Wijenburg

Wijhe, portretten Wijheburg

Eeuwenlang bewoonde het adellijke geslacht Van Wijhe de Wijenburg in Echteld totdat de familie in de 18e eeuw in de mannelijke lijn uitstierf en de familieportretten via de erfdochters vererfden op de baronnen Van Wassenaer, Van Balveren en Van Verschuer. Onlangs werd met toestemming van de families Van Verschuer en Van Wassenaer van zes van deze portretten een fotografische afdruk gemaakt en deze werden op passende wijze ingelijst. Het eindresultaat is te bewonderen in de Ridderzaal van de Wijenburg, waarmee de geschiedenis van het kasteel weer een gezicht heeft gekregen.

Op de foto is links het portret te zien van Jasper van Wijhe, 8e heer van Echteld, met daarnaast het portret van Otto van Wijhe 9e heer van Echteld en Reinier Van Wijhe, 10e heer van Echteld.

Foto met hartelijke dank aan: www.facebook.com/Vrienden-van-de-Wijenburg-308698552651799/?fref=ts

Webpagina van de Vrienden van de Wijenburg met veel informatie over de geschiedenis van het kasteel en zijn bewoners: www.vriendenvandewijenburg.nl

16 mei 2016: Dag van het Kasteel

Limburg Stirum, Heidi van

Op Tweede Pinksterdag zijn ruim 100 kastelen, buitenplaatsen en landgoederen opengesteld die vaak nog in particulier bezit zijn. In Overijssel zijn er dit jaar 11 eigenaren die meewerken, terwijl het er vorig jaar nog maar 3 waren. In een interview met RTV Oost vertelt Heidi gravin van Limburg Stirum, zelf bewoonster van Spijkerbosch in Olst en directeur van het Kenniscentrum voor Kasteel en Buitenplaats, uitgebreid over deze bijzondere dag. Ook komt Liesbeth Cremers, uit een familie in het blauwe boekje van het Nederland’s Patriciaat, aan het woord over de openstelling van huis Vilsteren in Vilsteren.

Link naar het interview online: www.youtube.com/watch?v=ci9rnUFSTEY

Link naar de facebookpagina van de Dag van het Kasteel: www.facebook.com/dagvanhetkasteel/?fref=ts

Link naar de webpagina van het Kenniscentrum voor Kasteel en Buitenplaats: www.kastelen.nl

Link naar de webpagina van huis Spijkerbosch van de familie Van Limburg Stirum: www.buitenplaats-spijkerbosch.nl

Overleden: J. de Zantis de Frymerson née jonkvrouwe van der Goes

Goes, wapen
Afb. 1. Het familiewapen Van der Goes

Johanna de Zantis de Frymerson née jonkvrouwe van der Goes, geboren Amersfoort 15 oktober 1921, overleden Sint Odiliënberg 29 januari 2016, douairière jonkheer Jean Auguste Theodore Alfred de Zantis de Frymerson, eerder gehuwd geweest met August Marie José George van Lanschot.

In Memoriam
Jonkvrouwe Johanna van der Goes werd geboren op 15 oktober 1921 te Amersfoort. Haar vader, jonkheer Aert van der Goes, stamde uit een geslacht dat waarschijnlijk in de 15e eeuw zijn oorsprong vond in Leuven en dat zich begin 16e eeuw in Delft vestigde. De familie kwam hier tot groot aanzien en bracht eeuwenlang landsadvocaten, juristen en burgemeesters voort. In 1814 werd een voorvader opgenomen in de Nederlandse adel met het predicaat van jonkheer. Haar moeder, Henriette Julie Louise Thirion, kwam uit een familie van officieren, die nauw verwant was aan Nederlandse adel. Zo was haar vader 1e luitenant bij de cavalerie en gehuwd met een jonkvrouwe Van Meeuwen en haar grootvader was luitenant-kolonel bij de cavalerie en gehuwd met een jonkvrouwe Van den Bergh.

Goes-Thirion, compilatie, Van der
Afb. 2. Henriette Julie Louise Thirion van der Goes née Thirion (1900-1973) en jonkheer Aert van der Goes (1890-1976), in: : jonkheer Aert van der Goes, Het Geslacht Van der Goes (Lanaken-Smeermaas, 1995)

Zij groeide de eerste jaren op in Amersfoort met een jonger broertje en een zusje tot het gezin naar Breda verhuisde. Haar vader was aanvankelijk 1e luitenant bij de cavalerie en bereikte uiteindelijk de rang van majoor. In 1934, zij was toen twaalf jaar, besloten haar ouders uiteen te gaan. Haar moeder woonde aanvankelijk in Brussel, terwijl haar vader naar Amersfoort terugkeerde. Haar vader hertrouwde datzelfde jaar met Agnes barones Snouckaert van Schauburg, terwijl haar moeder in latere jaren Jean Ulric Marie de Kuijper hertrouwde. In verband met haar opleiding ging zij samen met haar zusje naar het meisjespensionaat Notre Dame des Anges in Ubbergen.

Goes-Thirion, kinderen Van der
Afb.3. In het midden jonkvrouwe Johanna van der Goes met links haar zusje jonkvrouwe Henriëtte en rechts haar broertje jonkheer Aert, in: jonkheer Aert van der Goes, Het Geslacht Van der Goes (Lanaken-Smeermaas, 1995)

Na haar opleiding voltooid te hebben, trad zij in 1941 in het huwelijk met August Marie José George van Lanschot. Hij was een telg uit een patriciaatsgeslacht uit het blauwe boekje en zijn moeder was een Belgische jonkvrouwe Lagasse de Locht. Zij vestigden zich in Den Dungen, terwijl haar echtgenoot als volontair op de secretarie in Vught werkzaam was en in latere jaren hier fruitkweker werd. Uit hun huwelijk werden drie kinderen geboren: twee dochters en een zoon. Nadat zij na een aantal jaren gescheiden van elkaar waren gaan wonen, besloten zij uiteindelijk in 1965 ook formeel uiteen te gaan en een jaar later hertrouwde zij de Belgische jonkheer Jean Auguste Theodore Alfred de Zantis de Frymerson.

Hij stamde uit een geslacht waarvan een telg in 1822 werd ingelijfd in de Nederlandse adel, maar in 1830 opteerde zijn voorvader voor de Belgische nationaliteit en ging tot de Belgische adel behoren. Deze tak bleef echter in Nederland wonen en kocht in Sint Odiliënberg het landgoed Frymerson, waar zij omstreeks 1865 het nog steeds bestaande herenhuis met toren liet bouwen naar het ontwerp van de bekende architect P.J.H. Cuypers. Haar echtgenoot was reservekapitein bij de Belgische Luchtmacht geweest en was in de 2e Wereldoorlog actief in het verzet onder de schuilnaam ‘monsieur Jean’.

Frymerson
Afb. 4. Huis Frymerson, door L.M. Tangel op www.rijksmonumenten.nl

In 1973 was er groot verdriet toen haar bejaarde moeder op tragische wijze overleed. Deze was met een tachtigjarige vriendin, Helena Henriëtte Westerouen van Meeteren née Brummer, onderweg toen hun auto door een voorrangsfout in botsing kwam met een tankwagen en beiden het leven lieten. Haar moeder werd vervolgens in St. Odiliënberg bijgezet.

Op 15 april 1982 kwam haar echtgenoot op eenentachtigjarige leeftijd te overlijden: “Heden overleed mijn heel lieve Echtgenoot en onze Pleegvader Jonkheer JEAN AUGUSTE THEODORE ALFRED DE ZANTIS DE FRIJMERSON ET DU SAINT EMPIRE” en hij werd bijgezet in het familiegraf bij de Basiliek van St. Odiliënberg. Nadien bleef zij als bewoonster van het huis Frymerson plaatselijk actief. Zo was zij beschermvrouwe van de Put, het historische Zantiskruisput dat in 1976 werd heropgericht in de buurtschap St. Anthoniusput nabij landgoed Frymerson en in 2009 bood zij bij het gouden jubileum van schutterij Prins Hendrik in Sint Odiliënberg een zilveren schild aan voor het koningszilver met de Latijnse tekst ‘Sit Apex Tibit Propositus Semper’ (Moge de top altijd voor U een voornemen zijn). De schutterij maakte traditiegetrouw al vijftig jaar gebruik van de grond van de familie De Zantis en deze geste van haar bij dit jubileum werd zeer gewaardeerd. Groot was haar liefde voor oldtimers en tot op hoge leeftijd deed zij mee aan classic car rally’s. Zo reed zij nog in 2008 mee in een Bentley uit 1949, waarbij zij als onverschrokken navigator haar vriend Jan Jacob Dólleman vergezelde. Ook bleef zij als lid van de Damesafdeling actief bij de Orde van Malta in Nederland.

Zantis-Van der Goes, J. de
Afb.5. Aanbieding van een zilveren schild door mevrouw J. de Zantis de Frymerson-van der Goes (rechts), in: Limburgs Schutterstijdschrift nr. 82, maart 2009, p. 12.

Na een rijk en vol leven kwam zij op 29 januari 2016 in Sint Odiliënberg te overlijden en “In dankbare herinnering gedenken wij onze moeder, schoonmoeder en granny Jonkvrouwe Johanna van der Goes Weduwe van Jhr J.A.Th.A. de Zantis de Frymerson.” Zij werd vierennegentig jaar en wordt diep betreurd door haar dochters, zoon, schoondochter, vier kleinkinderen, verdere familieleden en vriend, voor wie zij de grote steun en toeverlaat was. De uitvaartdienst vond plaats op zaterdag 6 februari in de Basiliek van de H.H. Wiro, Plechelmus en Otgerus in Sint Odiliënberg, waarna aansluitend de bijzetting plaatsvond in het familiegraf in de Mariakapel bij de Basiliek.

Frymerson b   Frymerson a
Afb. 6 en 7. Huis Frymerson, foto’s met hartelijke dank aan Annelies Dijkstra

 

 

De nieuwe webpagina van kasteel Zuylestein

Zuylestein webpagina
Afb. 1. Screenshot van de nieuwe webpagina van Zuylestein

Kort voor het einde van de 2e Wereldoorlog werd Zuylestein door twaalf jachtvliegtuigen gebombardeerd en bleef er van dit glorierrijke kasteel niet veel over, maar de unieke aanleg in de oorspronkelijke renaissance structuur bleef bewaard. Het landgoed werd in 1630 door Stadhouder Frederik Hendrik gekocht, die het aan zijn bastaardzoon Frederik van Nassau-Zuylestein schonk. Het vererfde van de Nassau-Zuylesteins via de Van Reedes op de Van Aldenburg Bentincks en de huidige eigenaresse, J.S.A. de Brauwere, heeft een gravin Van Aldenburg Bentinck tot moeder.

Zuylestein voor 1945
Afb. 2. Kasteel Zuylestein in al zijn glorie voor 1945. Bron: http://www.kasteleninnederland.nl/kasteeldetails.php?id=1218

Onlangs werd de nieuwe webpagina gelanceerd, waarop niet alleen veel informatie is te vinden over de vele activiteiten op dit bijzondere landgoed (de moestuin, vergaderen, trouwen, bed & breakfast), maar ook over de geschiedenis met vele zeer fraaie foto’s.

Link naar de webpagina: www.landgoed-zuylestein.nl

The Tinco Project: jonkheer Tinco Martinus Lycklama à Nijeholt (1837-1900)

Lycklama a Nijeholt, website
Afb. 1. Screenshot van de nieuwe webpagina over jonkheer Tinco Martinus Lycklama à Nijeholt (1837-1900)

Afgelopen week lanceerde The Tinco Project zijn nieuwe webpagina over het leven van deze Friese jonkheer, die in Beetsterzwaag geboren werd en in het mondaine Cannes overleed. Hij was schrijver en reiziger en had de reputatie één van de eerste Nederlandse oriëntalisten te zijn. De webpagina heeft als doel zijn kleurrijke leven te onderzoeken, te documenteren en voor een breed publiek toegankelijk te maken. De geadelde tak van dit geslacht stierf in 1917 uit, maar de nakomelingen uit de takken die zijn opgenomen in het blauwe boekje van het Nederland’s Patriciaat leven in Nederland en in de Verenigde Staten voort.

Lycklama a Nijeholt, Tinco
Afb. 2: jonkheer Tinco Martinus Lycklama à Nijeholt op zijn portret door Emile Vernet-Lecomte

Link naar de nieuwe webpagina: http://tincolycklama.org/2016/03/03/1157/

Link naar een korte biografie van jonkheer Tinco Martinus Lycklama à Nijeholt met het verhaal van zijn grafkapel in Wolvega: http://www.dodenakkers.nl/beroemd/kunst/159-lycklama.html

Geboren: Van den Burg

Boetzelaer, wapen
Mariëtte (‘Jette’) Hélène van den Burg, geboren ’s-Gravenhage 26 februari 2016, dochter van David van den Burg en Karin Geraldine van den Burg née barones van Boetzelaer.

Mode bij Van Loon: opening tentoonstelling donderdag 3 maart

Van Loon 2016 h
Afb. 1. Oud-grootmeesteres van Z.M. de Koning mevrouw mr. M.L.A. van Loon née Labouchere (rechts) en mevrouw R.V.M. Ruding née Hekking, de echtgenote van oud-minister van Financiën dr. H.O.C.R. Ruding, voor de japon van Louisa Catharina Antoinetta van Loon née Borski (1832-1893)

Gisteravond vond in Museum Van Loon in Amsterdam de opening plaats van deze zeer aansprekende tentoonstelling van bijzondere kledingstukken met een bijbehorend verhaal uit de familie van de jonkheren Van Loon. Opnieuw is Van Loon er in geslaagd een verrassende tentoonstelling te organiseren die versterkt wordt door de historische context van het huis en zijn bewoners. Tijdens haar openingstoespraak zei Cecile Narinx, journaliste en hoofdredactrice Harper’s Bazaar, hierover: “De kleding brengt de bewoners tot leven.”

Van Loon 2016 a
Afb. 2.
De toespraak van journaliste en hoofdredactrice van Harper’s Bazaar Cecile Narinx

Op de tentoonstelling leidde mevrouw mr. M.L.A. van Loon née Labouchere, de oud-grootmeesteres van Z.M. de Koning, mevrouw R.V.M. Ruding née Hekking rond, die de echtgenote is van oud-minister van Financiën dr. H.O.C.R. Ruding. Ook gaf zij aan de bekende advocaat mr. O. Hammerstein een uitgebreide toelichting op haar japon door Frans Molenaar, die zij droeg bij de Inhuldiging in 2013 en waarvoor zij de stof van jacquard geweven zijde zelf kocht bij de Kniphal, een Amsterdams stoffenmagazijn. Deze japon is zeer fraai tentoongesteld met daarop haar Groot Erekruis van de Huisorde van Oranje met op de achtergrond haar fenomenale fotoportret door Erwin Olaf.

Van Loon 2016 c
Afb. 3. De japon die mevrouw mr. M.L.A. van Loon née Labouchere droeg als grootmeesteres van Z.M. de Koning tijdens de Inhuldiging in 2013

AiN zag en sprak deze avond vele telgen uit adellijke geslachten met bekende namen als Van Asbeck, Beelaerts van Blokland, Von Bönninghausen, Van Doorn, Alting von Geusau, De Savornin Lohman en De Ranitz. Ook jonkvrouwe Philippa van Loon was aanwezig. Zij is voorzitter van de Stichting Van Loon en poseerde bereidwillig voor AiN bij de oudste japon: een japon van haar betovergrootmoeder Louisa Catharina Antoinetta van Loon née Borski (1832-1893). Het bijzondere van deze japon, vermoedelijk van het befaamde Maison Worth, is dat deze naast het portret staat opgesteld, waarop Louisa van Loon née Borski deze japon ook draagt.

Van Loon 2016 f
Afb. 4. Jonkvrouwe Philippa van Loon voor een japon van haar betovergrootmoeder Louisa Catharina Antoinetta van Loon née Borski (1832-1893).

De tentoongestelde kleding geeft een mooi tijdsbeeld weer van de smaak en representatie van een vooraanstaand internationaal georiënteerd adellijk geslacht in ruim een eeuw tijd: van de kleurrijke kostuums van de Ridderschap tot de tijdloze schoonheid van een baljurk naar het ontwerp van Maison Dior, die Yvonne Hermance den Beer Poortugael née jonkvrouwe van Loon in 1958 droeg, of een smoking in Paisley-achtig motief van prof. jonkheer mr. Maurits Nanning van Loon. In combinatie met de portretten, de foto’s en het bij deze tentoonstelling verschenen boek Mode bij Van Loon is deze tentoonstelling een absolute aanrader!

Link naar de webpagina van Museum Van Loon met bezoekersinformatie : www.museumvanloon.nl

Van Loon 2016 d
Afb. 5. V.l.n.r. Cecile Narinx, journaliste en hoofdredactrice Harper’s Bazaar, drs. Tonko Grever, directeur Museum Van Loon, en drs. Trudie Rosa de Carvalho, conservator kostuum & textiel Paleis Het Loo

Van Loon 2016 eVan Loon 2016 iVan Loon 2016 j
Afb. 6 t/m 8. V.l.n.r. de baljurk van Yvonne Hermance den Beer Poortugael née jonkvrouwe van Loon, de rode rokjas van het Ridderschapskostuum van jonkheer Louis Antoine van Loon (1862-1953) en een japon van Yves Saint Laurent Rive Gauche voor Ghislaine Jeanne Marie van Loon née de Vallois (1923-1988) met op de achtergrond haar portret

Van Loon 2016 b
Afb. 9. Drs. Tonko Grever, directeur Museum Van Loon, overhandigt het eerste exemplaar van het boek ‘Mode bij Van Loon’

Van Loon 2016 g
Afb. 10. Emiel Blomme en Clemens van Steijn, organisatoren van het Tulpenbal op 19 maart 2016: www.tulipsball.com


 

 

 

 

 

 

 

Geboren: Van der Feltz

Feltz-Vliegenthart-Roell, compilatie

Philippa Maria Sieka Ruth barones van der Feltz, geboren Amsterdam 17 februari 2016, dochter van Cuno Albertus Constant Warmold baron van der Feltz & Michiel Wiebrand Vliegenthart en jonkvrouwe Cecilia Cornelie Röell.

De jonggeborene is via haar grootvader Van der Feltz een nakomelinge van Stadhouder Frederik Hendrik en via haar grootmoeder Van der Feltz-Quarles van Ufford van Stadhouder Maurits – beiden waren zonen van Willem van Oranje.

Echtpaar Van Nispen tot Sevenaer-Rovers: narcissen als dank voor vrijwilligerswerk

Nispen tot Sevenaer, C.E.M. van
Iedereen herkent het en velen storen zich er ook aan: zwerfvuil. Jonkheer C.E.M. van Nispen tot Sevenaer en echtgenote P.A.C. van Nispen tot Sevenaer née Rovers besloten er wat aan te doen en gingen aan het werk in het Hubertuspark in ’s-Gravenhage. De boswachters keken er vreemd van op en dachten in eerste instantie aan een verdachte actie, maar beloonden de inzet van de gepensioneerde oud-advocaat en zijn echtgenote op passende wijze. Op de facebookpagina van de gemeente Den Haag stond gisteren het bijgaande bericht. Het leverde honderden ‘likes’ en vele reacties op, waaronder natuurlijk ook het in dit geval bijna onvermijdelijke ‘noblesse oblige’.

Link naar de facebookpagina van de gemeente Den Haag: www.facebook.com/gemeenteDH