Prinselijke veiling 28 mei: deel nalatenschap Z.K.H. Prins Carel Hugo de Bourbon de Parme

Afb. V.l.n.r. kavel 34 (miniatuurpaleisjes van aardewerk), kavel 637 (verzameling textiel met monogrammen, afkomstig uit kasteel Puchheim) en kavel 545 (diverse tekenfilms op 8 mm, voornamelijk Walt Disney), foto’s met dank aan http://veilinghuiskorendijk.nl/.
Afb. V.l.n.r. kavel 34 (miniatuurpaleisjes van aardewerk), kavel 637 (verzameling textiel met monogrammen, afkomstig uit kasteel Puchheim) en kavel 545 (diverse tekenfilms op 8 mm, voornamelijk Walt Disney), foto’s met dank aan http://veilinghuiskorendijk.nl/.

Op zaterdag 28 mei wordt bij Veilinghuis Korendijk in Middelburg een deel van de nalatenschap van Prins Carel Hugo geveild. Het veilinghuis zegt hierover op zijn website: “Deze objecten werden onder meer door de Prins verzameld en gebruikt in zijn kasteel in Oostenrijk (Puchheim) en in Spanje. De kavels afkomstig uit Puchheim zijn in de catalogus aangegeven met *.”

Wie de catalogus bekijkt, komt 28 kavels tegen die met een * gemerkt zijn en die afkomstig zijn uit kasteel Puchheim. Hieronder bevindt zich veel bric-à-brac. Vijftien kavels betreffen wijn, etc., met een verwachte opbrengst van 880-1420 euro. De totale verwachte opbrengst van voornoemde 28 kavels is 1900-2820 euro. Welke kavels verder uit de nalatenschap van Prins Carel Hugo afkomstig zijn, is niet duidelijk.

Link naar de website van Veilinghuis Korendijk: http://veilinghuiskorendijk.nl/zijne-koninklijke-hoogheid-prins-carlos-hugo-de-bourbon-de-parme/

Week van de Begraafplaats: rondleiding door AiN over ‘Adel op Oud Eik en Duinen’ op 4 juni

Adel op Oud Eik en Duinen, 2016
Van zaterdag 26 mei t/m zondag 5 juni is dit jaar de Week van de Begraafplaats en in het hele land is er in deze week extra aandacht voor de bijzondere betekenis van dit funeraire erfgoed (zie: www.weekvandebegraafplaats.nl). Ter gelegenheid hiervan organiseert de Stichting Adel in Nederland in samenwerking met begraafplaats Oud Eik en Duinen in Den Haag op zaterdag 4 juni een rondleiding langs adellijke grafmonumenten met vele anekdotes.

Deze begraafplaats kan gerust het Père-Lachaise van de Nederlandse adel genoemd worden door de vele adellijke grafmonumenten die men hier aantreft, die zich veelal kenmerken door hun soberheid, formaat, familiewapens en het gebruik van grafkelders. Heel 19e eeuws adellijk Den Haag aan het Hof, in het bestuur, leger en vloot is hier terug te vinden.

Tijdens deze rondleiding ziet u niet alleen bijzondere grafmonumenten, die mooie voorbeelden zijn van adellijke representatie, maar hoort u ook de bijbehorende persoonlijke verhalen van freules, jonkheren en baronessen, zoals over een jonge graaf die in een duel stierf en een 19e eeuwse adellijke burgemeester die vanwege openbaar dronkenschap ontslagen werd.

Programma
13.30-13.45 uur: ontvangst met koffie en thee
13.45-14.00 uur: korte introductie op de geschiedenis van de begraafplaats
14.00-15.15 uur: rondleiding langs adellijke grafmonumenten met anekdotes

Opgeven kan via info@adelinnederland.nl. U ontvangt een bevestiging van deelname per mail. Er zijn geen kosten aan verbonden.

Link naar de webpagina van begraafplaats Oud Eik en Duinen: www.monuta.nl/vestiging/begraafplaats-oudeikenduinen/agenda/week-begraafplaats-rondleiding#.VzHvNupf05t

Veilingnieuws: stamboom Hoeufft

Afb. Stamboom Hoeufft uit omstreeks 1700, foto met dank aan www.bubbkuyper.com.
Afb. Stamboom Hoeufft uit omstreeks 1700, foto met dank aan www.bubbkuyper.com.

Gisteren werd bij het veilinghuis Bubb Kuyper in Haarlem een zeer fraaie stamboom (65×75 cm) op velijn (perkament van kalfshuid) geveild uit omstreeks 1700, waarop alle alliantiewapens kleurrijk zijn geaquarelleerd. De verwachte opbrengst was 300-500 euro, maar de opbrengst werd 650 euro.

De familie Hoeufft is een oude regentenfamilie, waaruit telgen in 1815 en 1840 werden verheven in de Nederlandse adel met het predicaat van jonkheer. De familie is in 2010 in de mannelijke lijn uitgestorven, maar wordt in de vrouwelijke lijn nog door drie naamdragers vertegenwoordigd.

‘Muziek rond de vleugel’ op Fogelsangh State op zondag 29 mei

Afb. 1. De salon op Fogelsangh State waar gemusiceerd zal gaan worden, foto met dank aan www.fogelsangh-state.nl.
Afb. 1. De salon op Fogelsangh State waar gemusiceerd zal gaan worden, foto met dank aan www.fogelsangh-state.nl.

Fogelsangh State is sinds 1646 steeds vererfd en is nu in het bezit van gravin De Marchant et d’Ansembourg née barones van Harinxma thoe Slooten. In het huis heeft de Collectie Van Iddekinge, van de laatste jonkheer Van Iddekinge uit een uitgestorven tak, een gastvrij en waardig onderdak gevonden.

Iedere laatste zondag van de maand van mei t/m oktober wordt er rondom de vleugel gemusiceerd en is er hoogwaardige kamermuziek te horen uitgevoerd door ervaren amateurmusici op initiatief van de Kunstkring Hardegarijp. Hiermee zet gravin D’Ansembourg een eeuwenoude familietraditie voort en zelf zegt zij hierover dat muziek ‘woont in de muren’ van het huis. Het programma is zeer gevarieerd en duurt van 14.00-17.00 uur.

Meer weten? Zie de facebookpagina van Fogelsangh State www.facebook.com/vsveenklooster of kijk op de website www.fogelsangh-state.nl.

Afb. 2. Fogelsangh State in Beenklooster, fot met dank aan www.fogelsangh-state.nl.
Afb. 2. Fogelsangh State in Veenklooster, fot met dank aan www.fogelsangh-state.nl.

 

Overleden: The Dowager Countess of Portland née Jenifer Hopkins

Afb. 1. Het familiewapen Bentinck, foto met dank aan www.bentinckarchief.nl.
Afb. 1. Het familiewapen Bentinck, foto met dank aan www.bentinckarchief.nl.

The Dowager Countess of Portland née Jenifer Hopkins, geboren Londen 13 mei 1936, overleden Slough (Berkshire, UK) 23 maart 2016, douairière Henry Noel des H.R. Rijksgraaf/Count Bentinck, 11th Earl of Portland, 11th Viscount Woodstock, 11th Baron of Cirencester.

Afb. 2. The Dowager Countess of Portland née Jenifer Hopkins, foto met dank aan Timothy Bentinck 12th Earl of Portland.
Afb. 2. The Dowager Countess of Portland née Jenifer Hopkins, foto met dank aan Timothy Bentinck 12th Earl of Portland.

In Memoriam
Jenifer (‘Jenny’) Hopkins werd geboren op 13 mei 1936 te Londen als dochter van Reginald Ernest Hopkins en Nancy Winifred Hopkins née Paige. Op 23 februari 1974 huwde zij in Nettleden Henry Noel des H.R. Rijksgraaf/Count Bentinck, die weduwnaar was van Pauline Ursula Mellowes. Hij stamde uit een oud Gelders adellijk geslacht, waarvan de stamvader voor het eerst in 1343 genoemd wordt. Zijn voorvader Hans Willem Bentinck (1679-1709) was een gunsteling van Koning-Stadhouder Willem III en ontving in 1689 de titels van Earl of Portland, Viscount Woodstock en Baron of Cirencester. De oudste zoon van Hans Willem Bentinck werd de stamvader van de Engelse tak van de in 2008 uitgestorven Dukes of Portland en een jongere zoon werd de stamvader van de grafelijke Bentincks in Nederland.

In de 19e eeuw splitste de grafelijke Bentincks in Nederland zich in twee takken: uit de jongste tak werden meerdere telgen met de titel van graaf ingelijfd in de Nederlandse adel, maar deze tak stierf in 2015 uit. De oudste tak vestigde zich in het Verenigd Koninkrijk, waar het hen volgens het besluit van Koningin Victoria uit 1886 vergund was de titel van Count (graaf – red.) te voeren.

Jenifer Countess Bentinck vestigde zich met haar echtgenoot in Devon en hier zetten zij samen een zelfvoorzienend bedrijf van ruim vier hectare op met een gastenhuis, dat zij met groot succes wisten te leiden. Toen met het ouder worden van haar echtgenoot het werk te zwaar werd, verhuisden zij naar ‘Little Chudworthy’, een sfeervolle en rietgedekte boerderij in Noord-Devon en hier wijdde haar echtgenoot zich aan het schrijven. In 1990 kwam de 9th Duke of Portland te overlijden, die tegelijk 10th Earl of Portland was. Over de 9th Duke zei zijn echtgenote eens: “He is so poor, he has to drive his own Rolls.” Door dit overlijden werd Jenifer The Countess of Portland, omdat haar man nu opvolgde als 11th Earl of Portland, 11th Viscount Woodstock en 11th Baron of Cirencester.

Afb. 3. Henry Noel Bentinck, 11th Earl of Portland, foto met dank aan Timothy Bentinck 12th Earl of Portland.
Afb. 3. Henry Noel Bentinck, 11th Earl of Portland, foto met dank aan Timothy Bentinck 12th Earl of Portland.

Haar echtgenoot nam vervolgens zitting in The House of Lords en in zijn maiden speech riep hij zijn collega edelen op om het voortouw te nemen in het milieudebat en “to keep their ‘green’ hat on always”. Hij vond dat het niet bij praten over duurzaamheid kon blijven, maar dat zij het voortouw moesten nemen en werken aan een economie die het milieu ondersteunde. Zij moesten de mensen laten zien dat de vooruitgang niet langer onze belangen diende, maar deze juist bedreigde. Link naar zijn maiden speech op YouTube: www.youtube.com/watch?v=Ko_798XXHMc.

In 1997 overleed haar echtgenoot op zevenenzeventigjarige leeftijd en werd zij The Dowager Countess of Portland. De enige zoon van haar echtgenoot uit diens eerste huwelijk, de acteur Timothy Bentinck, volgde zijn vader in diens titels op en werd 12th Earl of Portland. Op 23 maart 2016 overleed zijzelf vredig in het Wexham Park Hospital in Slough. The Dowager Countess of Portland née Jenifer Hopkins werd negenzeventig jaar en wordt diep betreurd door haar stiefzoon, -dochters, kleinkinderen en verdere familieleden. De begrafenis vond plaats op 12 april in Christ Church Chorleywood.

Foto’s en informatie mede met dank aan Tom Read op de website van Timothy Bentinck 11th Earl of Portland: http://www.henrybentinck.com/#obituary.

Annonce van het overlijden met dank aan www.nobiliana.de.

De Tuin der Lusten: 2, 3 en 4 juni op landgoed Zelle

Afb. 1. Huis Zelle, foto met dank aan www.zelle.nl.
Afb. 1. Huis Zelle, foto met dank aan www.gczelle.nl.

De Tuin der Lusten is een kleinschalig festival waarbij men in het kader van het sfeervolle landgoed Zelle geniet van eten en drinken en een bijzonder programma met een dansvoorstelling van HURyCAN en een voorstelling op de grens tussen theater en dans door Compagnie Woest. Landgoed en huis Zelle zijn sinds 1838 in het bezit van de baronnen Van Dorth tot Medler. Het huis werd omstreeks 1840 ingrijpend verbouwd, waarbij de voorzijde met een verdieping verhoogd werd en het de huidige voorgevel kreeg. Het landgoed is ruim 350 hectare groot.

Meer weten over het programma en kaarten bestellen? Zie: http://detuinderlusten.eu/2016_zelle.

Afb. 2. Huis Zelle, foto met dank aan www.zelle.nl.
Afb. 2. Huis Zelle, foto met dank aan www.zelle.nl.

 

Alexander van der Bellen: van Nederlandse afkomst met Russische adeldom

De Oostenrijkse econoom en politicus Alexander (‘Sascha’) van der Bellen (1944) won vandaag de Oostenrijkse presidentsverkiezingen. Hij stamt af van een Nederlandse glazenier die zich omstreeks 1763 in Rusland vestigde. Hier werd aan zijn nakomelingen Russische adeldom verleend en sedertdien schreven zij hun naam als Von der Bellen.

De grootvader van Alexander van der Bellen was voor de Oktober Revolutie een liberale politicus en gouvernementshoofd van Pskov, maar moest door de revolutie vluchten en kwam met zijn zoons in Estland terecht, waar zij hun naam weer in Van der Bellen veranderden. Nadat de ouders van Alexander in 1940 opnieuw moesten vluchten voor het oprukkende Russische leger, kwam de familie uiteindelijk in Oostenrijk terecht.

Overleden: jhr. S.W.H. Sandberg

Afb. 1. Het familiewapen Sandberg.
Afb. 1. Het familiewapen Sandberg.

Jonkheer Steven Willem Harm Sandberg, geboren Haarlem 25 augustus 1940, overleden Aerdenhout 18 maart 2016, echtgenoot van Marianne Elisabeth Sandberg née Storm.

In Memoriam
Jonkheer Steven Willem Harm Sandberg werd geboren op 25 augustus 1940 te Haarlem. Zijn vader, jonkheer Bodo Sandberg, was een telg uit een geslacht waarvan de stamvader in 1631 als gegoed te Elburg vermeld werd en dat nadien generaties lang als schepenen en burgemeesters in het bestuur van deze stad zat. In de 18e eeuw ging de familie tot de bestuurlijke elite van Overijssel behoren en passend bij deze status was de aankoop van de havezate ’t Laer in Ommen in 1788. Deze bleef familiebezit tot in 1901, toen deze verkocht werd en de opbrengst ten goede kwam aan de Sandberg Stichting. Deze familiestichting werd in 1888 opgericht om familieleden te ondersteunen. In 1842 werd een voorvader, die onder meer lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal was, in de Nederlandse adel verheven met het predicaat van jonkheer. Zijn moeder, Catherine Elisabeth Brugsma, was de dochter van een gezagvoeder bij de Koninklijke Pakketvaart-Mij. Haar broer genoot jarenlang bekendheid onder de naam ‘W.L. Brugsma’ als hoofdredacteur van de Haagsche Post en later als presentator en commentator van de actualiteitenrubriek Achter het Nieuws en presentator van het discussieprogramma Het Capitool.

Afb. 2. Jonkheer Bodo Sandberg, Engelandvaarder, foto met dank aan http://bodosandberg.webs.com/.
Afb. 2. Jonkheer Bodo Sandberg, Engelandvaarder, foto met dank aan http://bodosandberg.webs.com/.

Zijn ouders waren in 1939 gehuwd en zijn vader was officier bij de Militaire Luchtvaart en was gestationeerd op de luchtmachtbasis in Bergen. Toen in 1940 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, was zijn moeder zes maanden van hem in blijde verwachting. Voordat zijn vader op missie ging, nam hij afscheid met de wetenschap dat dit een afscheid voorgoed zou kunnen zijn en sprak hij de woorden: “Het ergste is dat ik nooit zal weten of het een jongen of een meisje is…” Na de capitulatie dook zijn vader al snel onder en slaagde er, na een eerste mislukte poging en een verblijf in een gevangenkamp, in om te ontsnappen en om uiteindelijk in 1942 als Engelandvaarder Londen te bereiken. Hij ging vervolgens naar de Verenigde Staten voor een vervolgopleiding als oorlogspiloot en daarna naar Australië om tegen de Japanse bezetter in Nederlands Nieuw Guinea te vechten. Vanwege zijn inzet ontving hij later het Verzetskruis en het Kruis van Verdienste.

Zijn moeder werd thuis actief bij de ondergrondse en hielp bij de distributie van vervalste voedselbonnen. In de Hongerwinter liep zijn moeder door ondervoeding een gevaarlijke infectie op en raakte tijdelijk gedeeltelijk verlamd. Het was daarom dat hij met zijn grootmoeder naar de voedseldroppingen keek en hierover zei hij later: “Ik herinner me de ochtend duidelijk dat mijn grootmoeder, luisterend naar de radio, hoorde dat in het komende half uur de zakken vol meel zouden gaan vallen aan de overkant van het kanaal waar we woonden. Opgewonden pakte ze me op en samen liepen we naar de rand van het kanaal. Ik kan ze nog steeds zien komen, de geallieerde bommenwerpers, die inderdaad zeer laag en zeer traag vlogen en dan ineens begonnen ze de zakken in de velden aan de overkant te laten vallen. Golf na golf kwam naar beneden. Toen ik naar mijn grootmoeder keek, zag ik dat haar ogen nat waren van het huilen (in stilte). Ze omhelsde me en zei: “Nu zullen we overleven en de oorlog zal snel voorbij zijn.” De zakken werden door de Nederlandse autoriteiten verzameld en het meel werd correct en eerlijk verdeeld onder de hongerige bevolking. Ik herinner me tot op de dag van vandaag hoe het brood, gebakken thuis van deze bloem, proefde. Geweldig! Een week later werden de lege zakken ter beschikking van de mensen gesteld. Velen maakten kleding van hen. Mijn grootmoeder hield een tas intact om dit unieke moment in haar en onze levens te herinneren. Ik zal het koesteren voor zo lang als ik leef.” Drie jaar nadat zijn vader zijn zoon en echtgenote had moeten verlaten, keerde hij terug naar huis, maar zijn zoon, die inmiddels vijf jaar was, herkende zijn eigen vader niet meer. Hun relatie zou er altijd door getekend blijven.

In 1955 werd zijn vader luchtmachtattaché op de Nederlandse ambassade in Oslo en verhuisde het gezin, dat inmiddels met een broertje was uitgebreid, hierheen. Na terugkeer in Nederland werd zijn vader commandant van de luchtmachtbasis Ypenburg bij ’s-Gravenhage. Inmiddels had hij zelf zijn opleiding voltooid en was aan zijn carrière begonnen. In 1965 huwde hij in Kingston op Jamaica Marianne Elisabeth Storm. Zij was de dochter van een procuratie-houder bij de Holland-Afrika Lijn in Amsterdam en haar moeder stamde uit de patriaatsfamilie Besier. Na hun huwelijk woonden zij eerst in Villa Tangerine in Kingston en later in Cali in Columbia en was hij werkzaam als manager bij de Curaçaosche Handelmij. N.V. Daarnaast was hij in deze jaren waarnemend consul.

Afb. 3. Jonkheer Steven Willem Harm Sandberg, foto uit De Telegraaf van 14 augustus 1990.

Na terugkeer in Nederland vestigden zij zich in Aerdenhout en werd hij eerst algemeen directeur bij de Curaçaosche Handelmij. Nederland B.V. en in 1989 directeur van de Nationale Borg-Maatschappij te Amsterdam, een bedrijf dat gespecialiseerd was in het stellen van borgtochten en garanties, het sluiten van fraude- en berovingsverzekeringen en het herverzekeren van risico’s op dezelfde gebieden. Hier leverde hij jarenlang een belangrijke bijdrage aan de continuïteit en ontwikkeling van het bedrijf. Ook hield hij zich actief bezig met de internationale belangenbehartiging van deze bedrijfstak. Een jaar na zijn aantreden nam het verzekeringsconcern Nationale Nederlanden de aandelen over en in een interview zei hij hierover: “Met dezelfde onafhankelijkheid , maar vanuit de achtergrond de ondersteuning te hebben van een groot concern, denken wij beter de groeimogelijkheden die er zijn te kunnen benutten.” Voor hem stond het persoonlijk contact voorop en ook na zijn pensionering bleef hij een grote belangstelling voor iedereen hier behouden. Hij wordt hier daarom herinnert als een warm mens.

Bekendheid verwierf hij door de oprichting van de Ferrari Club Nederland, die hij in 1983 oprichtte samen met Hans Hugenholtz en Nico Koel, vanuit hun passie voor dit merk en hiervan was hij jarenlang bestuurslid. Doel was om alle Ferrari liefhebbers bijeen te brengen en om evenementen te organiseren om zo samen van dit magische merk te genieten. Ook Z.K.H. Prins Bernhard werd al snel clublid. Hij zette zich als Executive Editor ook in voor het Gli Amici della Ferrari 3, waarin vele bijdragen van hem stonden. Zo schreef hij in 1983: “Als je, na exact twintig jaar ineens weer op de streep staat voor de start van een heuse en internationele race, dan gaat er werkelijk van alles door je heen. Van een kant ben je als veertiger van binnen een heel ander mens geworden (van buiten trouwens ook); want die totaal opwinding van toen is er niet meer, je blijft nuchter, je evenwichtigheid en het instinct tot zelfbehoud zorgen daarvoor. Maar toch …, toch is er net als toen die kick van: we doen hoé bescheiden ook, echt méé!”

Op 18 maart 2016 kwam hij in Aerdenhout te overlijden: “Mijn allerliefste man en levenslange grote steun is na een vol, kleurrijk leven en dynamisch leven overleden.” Boven de annonce stond een citaat van zijn oom W.L. Brugsma: “Een mooie toekomst achter ons.” Jonkheer Steven Willem Harm Sandberg werd vijfenzeventig jaar en wordt diep betreurd door zijn echtgenote en verdere familieleden. Het afscheid vond op verzoek van de overledene in besloten kring plaats.

Foto’s en informatie mede met dank aan http://bodosandberg.webs.com/

 

Veilingnieuws: schilderij door jonkheer mr. Johan Anthonie de Jonge (1864-1927)

Afb. 'Pootje baden aan zee' door jonkheer mr. Johan Anthonie de Jonge (1864-1927), foto met dank aan www.venduehuis.com.
Afb. ‘Pootje baden aan zee’ door jonkheer mr. Johan Anthonie de Jonge (1864-1927), foto met dank aan www.venduehuis.com.

Op 25 mei vindt er bij het Venduehuis in ’s-Gravenhage een veiling plaats, waar dit schilderij van de hand van jonkheer Johan Anthonie de Jonge wordt geveild. Hij studeerde rechten in Leiden, maar daarnaast studeerde hij aan de Haagse Academie voor Beeldende Kunsten. Het familieboek zegt verder over hem: “Hij was slechts korte tijd als advocaat werkzaam en wijdde zich al snel aan zijn grote passie: schilderen” en “Hij was een even begaafd als bescheiden man, allerminst ambitieus en zijn werk beschouwde hij meer als zijn hobby. Mede hierdoor is zijn werk relatief onbekend gebleven.” Volgens de catalogus is het schilderij in het bezit geweest van zijn nichtje jonkvrouwe Maria Adriana (‘Mieke’) de Jonge (1908-1993), een dochter van de bekende gouverneur-generaal van Ned.-Indië jonkheer mr. Bonifacius Cornelis de Jonge. Zij maakte in de jaren 1915-1920 als één van de drie freules deel uit van het speciale schoolklasje voor Prinses Juliana.

Het schilderij meet 26×21 cm en heeft een richtprijs van 3000-5000 euro. Foto met dank aan www.venduehuis.com.

Veilingnieuws: portret van mr. Joan Jacob van Vrijberghe (1710-1755) – van Joan naar Johnnie

Afb. 1. mr. Joan Jacob van Vrijberghe (1710-1755), door J. Vollevens, foto met dank aan www.venduehuis.com.
Afb. 1. mr. Joan Jacob van Vrijberghe (1710-1755), door J. Vollevens, foto met dank aan www.venduehuis.com.

Op 25 mei vindt er bij het Venduehuis in ’s-Gravenhage een veiling plaats, waar dit portret door Johannes Vollevens geveild wordt. De geportretteerde was schepen, raad, secretaris en burgemeester van Tholen en werd later hofmeester der Staten-Generaal. Hij stamde uit een bekend Zeeuws regentengeslacht, waarvan in 1842 een telg verheven werd in de Nederlandse adel. Het geslacht stierf in 1908 uit, maar in 1748 huwde een De Coningh uit Rotterdam met een meisje Van Vrijberghe en hun nakomelingen gingen de dubbele naam Van Vrijberghe de Coningh voeren. Deze familie is terug te vinden in het blauwe boekje van het Nederland’s Patriciaat.

Afb. 2. Coen van Vrijberghe de Coningh in zijn rol als Johnnie in Flodder, foto met dank aan http://alchetron.com/Coen-van-Vrijberghe-de-Coningh-751856-W.
Afb. 2. Coen van Vrijberghe de Coningh in zijn rol als Johnnie in Flodder, foto met dank aan http://alchetron.com/Coen-van-Vrijberghe-de-Coningh-751856-W.

Een bekende telg was de acteur, zanger, componist, muziekproducent en presentator Coen ( Coenraad Lodewijk Dirk) van Vrijberghe de Coningh (1950-1997), die bij het grote publiek vooral bekendheid genoot door zijn rol in de jaren 1993-1997 als Johnnie Flodder in de televisieserie Flodder.

Het portret is een ovaal, meet 78,5×65 cm en heeft een richtprijs van 1500-2000 euro. Foto met dank aan www.venduehuis.nl.