Lezing én proeverij op 18 jan. op Nienoord uit het kookboek van de adellijke Occa Johanna Ripperda (1619-1686): laatste kaarten!

Van beverstaart, kikkers tot poffert en pasteien. Hoe je dit klaarmaakt, staat in het kookboek van Occa Johanna Ripperda (1619-1686). Het boek bevat 1080 recepten die zij in haar leven verzamelde. De in Groningen geboren Occa was een echte fijnproever. Heeft u nog geen kennis gemaakt met deze bijzondere Groningse? Op 18 januari nodigt historicus Redmer Alma, groot kenner van de Groningse adel, u uit voor de lezing over het kookboek en leven van Occa. Voorafgaand aan de lezing biedt culinair erfgoedspecialist Carolina Verhoeven een proeverij aan naar recept van Occa.

WIE IS OCCA?
De adellijke Occa Johanna Ripperda (1619-1686) werd geboren in Farmsum en trouwde met de Oost-Friese Enno Adam van In- en Kniphuisen. De aangetrouwde nicht van de bewoners van borg Nienoord werd op jonge leeftijd weduwe. Ze liet een kookboek na, waardoor we veel over haar en de smaken van de Groningse adel te weten komen.

PROGRAMMA
19:00 – 20:00 uur: optionele proeverij naar origineel recept van Occa Ripperda;
20:00 – 22:00 uur: lezing door historicus Redmer Alma;
In de pauze mogelijkheid tot een kort bezoek aan de tentoonstelling.

PRAKTISCHE INFORMATIE
Locatie: Museum Nienoord
Tijd: 19:00-22:00 uur
Kosten lezing: €7,50
Kosten proeverij: €14,50

De proeverij kunt u extra reserveren bij aanmelding voor de lezing. Aanmelden kan tot 11 januari 13:00 uur, via info@museumnienoord.nl. De lezing en proeverij zal plaatsvinden bij voldoende aanmeldingen.

Afb. 2 Borg Nienoord, zijaanzicht, door Francis from Groningen, Netherlands – Nienoord, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3517141

Thuis heb ik nog een ansichtkaart…. Huis Quazenbosch & baron Van Brakell die op (te) grote voet leefde

Afb. 1. Huis Quazenbosch in Brummen met de rijk versierde gevels in neo-renaissancestijl. Ansichtkaart part. coll.

Jacob Adriaan Zweder baron van Brakell (1838-1911) stamde uit een oude Gelderse adellijke familie. Zijn vader was onder meer kamerheer van Koning Willem II en bewoonde het kasteel Wadenoyen. In 1837 kocht deze het kasteel Doorwerth, waar hij zich met zijn gezin vervolgens vestigde.

Afb. 2. Jacob Adriaan Zweder baron van Brakell (1838-1911). Portret door P. de Josselin de Jong 1892, coll. Musea Zutphen. Foto met dank aan Collectie Nederland.

Het was een kinderrijk gezin met negen kinderen (één zusje overleed jong) en dit gegeven mét de grote staat die gevoerd werd op kasteel Doorwerth, maakte het voor hem noodzakelijk om uit te kijken naar een goed huwelijk, want een grote erfenis viel er niet te verwachten. In 1866 huwde hij Hendrika Cornelia Colenbrander (1836-1904), uit een patriciaatsfamilie uit het blauwe boekje en – veel belangrijker – nogal vermogend.

Het echtpaar woonde eerst op het door hen gehuurde Huis Voorstonden in Brummen en hier werd op 3 januari 1871 hun enige kind geboren: Jacob Gabriel Assueer Prosper baron van Brakell. Niet lang duurde het prille gezinsgeluk, want ‘Slechts zes dagen mogten wij ons in zijn bezit verheugen‘ stond er op 9 januari in de courant. Of het nu door zijn verdriet kwam, of gewoon door zijn levensstijl, maar baron Van Brakell liet het geld goed rollen. Uiteindelijk kwam het in 1876 tot een faillissement en werden zijn onroerende goederen en de inboedel verkocht.

Afb. 3. Hendrika Cornelia Colenbrander (1836-1904). Portret door P. de Josselin de Jong 1892, coll. Musea Zutphen. Foto met dank aan Collectie Nederland.

Het was dan ook zijn echtgenote en niet hij die in 1876 de koopprijs voor Het Quazenbosch voldeed. Zij kon dit, omdat het echtpaar onder huwelijkse voorwaarden was getrouwd. In 1875 was zelfs met haar beide broers overeengekomen dat zij het beheer over het bezit van hun zuster zouden voeren. Baron Van Brakell werd uitgeschakeld – en voor haar vermogen was dat maar beter ook.

Met het geld van de Colenbranders werd het imposante Huis Quazenbosch gebouwd en kon het echtpaar Van Brakell op grote voet verder leven. Baron Van Brakell leefde als grand seigneur en hield zich bezig met het fokken van paarden en barones Van Brakell ontving op vorstelijke wijze omringd door personeel.

In 1904 overleed ‘… zacht en kalm, mijne geliefde echtgenoote…’ op Huis Quazenbosch. Er onstond nog een geschil met de familie Colenbrander over de eigendomsrechten van de juwelen van de barones. Dit sleepte zich voort tot in 1912, maar toen was baron Van Brakell al het jaar er voor overleden ‘…na een kortstondige ziekte, in den ouderdom van 73 jaar…’ in het Duitse kuuroord Bad Salzschlirf.

En Huis Quazenbosch? Dat bleef in het bezit van de Colenbranders en hun erfgenamen de baronnen Van Sytzama. In 1949 werd het door hen verkocht en in de afgelopen jaren was er een heilspedagogisch instituut voor antroposofische levensbeschouwing in gevestigd, tot het verkocht werd aan een onroerend goed maatschappij.

Dit verhaal stond in het aprilnummer 2017 van het digitale magazine van de Stichting Adel in Nederland (AiN). Donateurs van AiN krijgen vier keer per jaar dit digitale magazine toegestuurd boordevol adellijke verhalen en informatie. Voor 17,50 euro per jaar ontvangt ook u dit magazine in uw mailbox en steunt u ons in onze werkzaamheden. Mail voor meer informatie naar  info@adelinnederland.nl.

Twents Veilinghuis: live-online veiling 12, 13, 14 jan. met schilderij door Koningin Wilhelmina

Afb. 1. Gezicht op een fjord in Noorwegen, olieverfschilderij door Koningin Wilhelmina. Foto met hartelijke dank aan het Twents Veilinghuis.

Op 12, 13 en 14 januari is er bij het Twents Veilinghuis in Enschede een live-online veiling met zilver, sieraden, schilderijen, meubelen, kristal, enz. en ook een schilderij door Koningin Wilhelmina. Lees het verhaal hierbij hieronder of kijk voor wat er verder geveild wordt in de online catalogus van het Twents Veilinghuis op https://www.twentsveilinghuis.nl/nl/objekte/au-62/januariveiling_2023?Lstatus=0

Koningin Wilhelmina (1880-1962) is vooral de geschiedenisboeken ingegaan als een strijdbare Vorstin, die velen in de Tweede Wereldoorlog wist te inspireren. Veel minder bekend is, dat zij een zeer verdienstelijk kunstenares was en veel geschilderd heeft. Nog heden wordt op Paleis Het Loo haar schilderswagen bewaard. Hiermee had zij haar verrijdbare atelier en kon zij op de Kroondomeinen overal haar passie uitvoeren.

Ook is bekend dat zij op zomerse dagen op het dak van het Paleis op De Dam zat te schilderen en een zeer fraai schilderij van het klokkentorentje op dit paleis gaf zij ten geschenke aan haar particulier secretaris Thijs Booy (1923-2003), toen deze in 1954 in het huwelijk trad met haar tweede secretaresse Sophie Elisabeth barones van Randwijck (1923-2009).

Koningin Wilhelmina schilderde ook in het buitenland en haar reizen brachten haar ook in het door haar geliefde Noorwegen, waar zij de ruige natuur bewonderde. De hechte banden met de Noorse Koninklijke familie die toen ontstonden, werden van generatie op generatie voortgezet en bestaan nu nog.

Op één van deze reizen naar Noorwegen schilderde zij dit schilderij van een fjord in Noorwegen, dat zij als dank aan een vriendin cadeau deed. Het is gesigneerd met een krachtige W. Het wordt nu bij het Twents Veilinghuis geveild en wordt getaxeerd op 8.500 euro. Het betreft kavel 1003 en gaat vergezeld van een lithografie van Paleis Het Loo.

Kavel 2019 betreft een gewichtenblok dat uit de keuken van Koningin Wilhelmina afkomstig is. Bij dit gewichtenblok zit een fotoalbum met foto’s van de Koninklijke familie. De startprijs is 80 euro.

Benieuwd naar wat er verder op deze veiling geveild wordt? Kijk dan in de online catalogus van het Twents Veilinghuis op https://www.twentsveilinghuis.nl/nl/objekte/au-62/januariveiling_2023?Lstatus=0

Afb. 2. Een gewichtenblok afkomstig uit de keuken van Koningin Wilhelmina en een fotoalbum vol met foto’s van de Koninklijke Familie. Foto met hartelijke dank aan het Twents Veilinghuis.

Aankoop laat 18e-eeuwse adellijke kwartierstaat

Afb. John Töpfer, directeur stichting Adel in Nederland voor het Veilinghuis Van Spengen in Hilversum, met de aangekochte laat 18e-eeuwse adellijke kwartierstaat.

Dankzij een, zeer gewaardeerde, gift kon de stichting Adel in Nederland onlangs overgaan tot de aankoop van een zeer fraai uitgevoerde laat 18e-eeuwse adellijke kwartierstaat. Vandaag is deze opgehaald bij Veilinghuis Van Spengen in Hilversum, één van de Vrienden van de stichting Adel in Nederland, die onze stichting steunt met een jaarlijkse bijdrage.

Inmiddels is het onderzoek naar de geschiedenis bij deze kwartierstaat gestart en is het nu al duidelijk dat er een bijzonder verhaal aan verbonden is. Zodra dit verhaal voltooid is, zal deze kwartierstaat  overeenkomstig onze statuten geschonken worden aan een stichting om ‘een openbaar toegankelijke bestemming’ te krijgen, ‘zodat deze voor bezichtiging en onderzoek beschikbaar’ is. Hierover houden wij u vanzelfsprekend op de hoogte!

Terugkijken: VPRO Wintergasten met Jane Goodall

Afb. Jane Goodall – screenshot uit https://www.youtube.com/watch?v=n_Kir4OvgLo

Op NPO Start is VPRO Wintergasten met Jane Goodall terug te zien. Zij geniet grote bekendheid vanwege haar onderzoek naar chimpansees in het wild in Tanzania. Veel minder bekend is, dat Valerie Jane Morris Goodall gehuwd was met de Nederlandse filmproducent en auteur Hugo Arndt Rodolf baron van Lawick (1937-2002).

Voor wie niet in de gelegenheid was om deze aflevering te kijken, kan via NPO Start terugkijken: https://www.npostart.nl/vpro-wintergasten/02-01-2023/VPWON_1342502

Jane Goodall (88 jaar) is nog steeds het hele jaar onderweg om lezingen te geven. Hierbij spreekt ze niet alleen over mensenrechten, maar ook over de klimaatcrisis én over haar hoop op een betere toekomst.

Oud & Nieuw en het ‘Feithenlied’ van de jonkheren Feith

Afb. Mr. Rhijnvis Feith (1753-1824), portret door Willem Bartel van der Kooi, part. coll.

Mr. Rhijnvis Feith (1753-1824) verwierf grote bekendheid als schrijver en dichter en vaak wordt in kerken op oudejaarsavond zijn ‘Uren, dagen, maanden, jaren, vliegen als een schaduw heen’ gezongen.

Nakomelingen van hem werden in de jaren 1901-1905 in de Nederlandse adel verheven met het predikaat jonkheer en onder hen leeft het lied voort als het ‘Feithenlied’. Het wordt nog steeds gezongen bij bijzondere familiegebeurtenissen en ook vanavond zullen er Feithen zijn die het zingen.

Voor wie het lied wil horen, kan het hier beluisteren:

Voor wie het mee wil zingen, volgt hier een wonderschone uitvoering op viool met orgelbegeleiding en met daaronder de tekst:

Uren, dagen, maanden, jaren,
vliegen als een schaduw heen.
Ach, wij vinden, waar wij staren,
niets bestendigs hier beneen!
Op de weg, die wij betreden,
staat geen voetstap die beklijft.
Al het heden wordt verleden,
schoon ‘t ons toegerekend blijft.

Voorgeslachten kwijnden henen,
en wij bloeien op hun graf.
Ras zal ‘t nakroost ons bewenen:
‘t mensdom valt als blaad’ren af.
‘t Stof, door eeuwen saamgelezen,
houdt hetzelfde graf bewaard.
Buiten U, o eeuwig Wezen, ach,
wat was de mens op aard!

Dat de tijd hier ‘t al verover’,
aan geen tijdperk hangt mijn lot.
Gij, Gij blijft mij altijd over,
Gij blijft eindeloos mijn God.
Welk een ramp mij hier ook nader’,
‘k vind in U mijn rustpunt weer.
Gij blijft in uw Zoon mijn Vader,
wat verander’, wat verkeer’.

Vader, onder al mijn noden,
Vader, onder heil en straf,
Vader, ook in ‘t rijk der doden,
Vader, ook in ‘t zwijgend graf,
waar ik ooit verand’ring schouwe,
Gij, o God, houdt eeuwig stand.
Ook mijn stof rust op uw trouwe,
sluimert in uw Vaderhand!

Snelt dan, jaren, snelt vrij henen
met uw blijdschap en verdriet.
Welk een ramp ik moog’ bewenen,
God, mijn God, verandert niet!
Blijft mij alles hier begeven,
voortgeleid door zijne hand,
schouw ik uit dit nietig leven
in mijn eeuwig vaderland.

Dániel Moerman: winnaar Virtus Scriptieprijs Werkgroep Adelsgeschiedenis


Afgelopen zaterdagmiddag kreeg Dániel Moerman de Virtus Scriptieprijs 2020 uitgereikt voor zijn masterscriptie “Nobles at the Frontier. Noble Politics and Diplomacy along the Border Regions of the Low Countries and the Holy Roman Empire during the Eighty and Thirty Years’ Wars”. Met deze scriptie sloot hij zijn studie gschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen af.

De bekendmaking van de winnaar was het hoogtepunt van een spannende middag in het Amersfoortse Eemklooster, die werd gepresenteerd door Elyze Storms-Smeets. Dániel Moerman en zijn medefinalisten Liesbeth Geussens en Rozemarijn Moes gaven alle drie een overtuigende presentatie van hun onderzoek aan het publiek.

De scriptie “Nobles at the Frontier” van Dániel Moerman vertelt het verhaal over de lokale adel in de troebele tijden aan de zuidoostelijke grens van de Republiek. Het betreft eigenlijk de overlevingsstrategieën van deze edelen, zoals de heer van Hoensbroek, waarbij het er op aankwam om precies op tijd van loyaliteit te wisselen om de volgende naderende troepenmacht letterlijk buiten de deur te houden. De begrippen ‘vriend’ of vijand’ waren in dat soort situaties nogal irrelevant want, zoals bekend, ook zgn. ‘vriendelijke’ legers konden enorme schade en plunderingen aanrichten bij de dagelijkse foeragering of inkwartiering. Moerman beschrijft in zijn scriptie de diplomatieke manoeuvres die de edellieden in deze situaties moesten uithalen om het familiebezit veilig te stellen, en het zijn verhaal laat zien dat elke oplossing steeds slechts tijdelijk bleek te zijn bij het naderen van de volgende donderwolk aan de horizon.

De jury is onder de indruk van de beheersing van het zeer verspreide bronnenmateriaal, de knappe analyse van die bronnen en de synthese van al deze feiten in een schijnbaar moeiteloos geschreven betoog dat een heel nieuw beeld geeft van de situatie van de adel aan de randen van de Republiek.
De Virtus Scriptieprijs is een initiatief van de Werkgroep Adelsgeschiedenis. Met de prijs wil de Werkgroep het adelsonderzoek in Nederland (en België) stimuleren.

Bron: stichting Werkgroep Adelsgeschiedenis

12 t/m 15 dec.: timed online veiling Veilinghuis Van Spengen met portret Van Heeckeren

Afb. 1. Willem Hendrik Alexander Carel baron van Heeckeren van Kell, heer van Ruurlo en Kell (1774-1847).  Voorstudie voor zijn portret in olieverf door Charles Howard Hodges. Foto met hartelijke dank aan Veilinghuis Van Spengen.

Van 12 t/m 15 december loopt er een timed online veiling af bij Veilinghuis Van Spengen in Hilversum met kunst, antiek, zilver, porselein, juwelen, enz. Tot de aangeboden kavels behoren o.a. een portret van een baron Van Heeckerenl van Kell. Lees het verhaal hierbij hieronder en kijk voor de online catalogus voor wat verder geveild wordt op https://vanspengen.cloudcatalogus.nl/Home/Catalog

Kavel 1058 betreft het portret van Willem Hendrik Alexander Carel baron van Heeckeren van Kell, heer van Ruurlo en Kell (1774-1847). Het is een voorstudie van zijn portret in olieverf door Charles Howard Hodges. Baron Van Heeckeren had een indrukwekkende bestuurlijke carrière en werd uiteindelijk gouverneur van Gelderland, staatsraad i.b.d. en minister van Staat. Daarnaast was hij kamerheer van Koning Willem I en commandeur in de Ridderlijke Duitsche Orde Balije van Utrecht. Hij huwde in 1800 jonkvrouwe Geertruijd Sara Agatha van Pabst, vrouwe van Bingerden (1774-1866), en door dit huwelijk kwam uiteindelijk ook Bingerden in Heeckeren bezit.

Het portret wordt getaxeerd op 400-600 euro

Benieuwd naar wat er verder bij Veilinghuis Van Spengen in Hilversum geveild wordt? Kijk dan in de online catalogus https://vanspengen.cloudcatalogus.nl/Home/Catalog

Afb 2. Kasteel Ruurlo in Ruurlo, eeuwenlang in het bezit van de Van Heeckerens, met de zichtbare bouwsporen van voorbije eeuwen.

Alexander Fürst zu Schaumburg-Lippe over gearresteerde Heinrich XIII Prinz Reuss: “Idioten und Wirrköpfe gibt es überall. Manche sind nur besser frisiert als andere.”

Afb. 1. Tot in 1918 regeerden twee takken van de familie Reuss over twee vorstendommen in Thüringen in het Duitse Rijk. In 1871 stonden twee regerende Vorsten Reuss aan de wieg van het Duitse Rijk: links Heinrich XXII Fürst Reuss zu Greiz (1846-1902) en rechts Heinrich XIV Fürst zu Reuss zu Schleiz (1832-1913). Ditzelfde Duitse Rijk wilde hun verre verwant (en geen nakomeling!) door een staatsgreep herstellen: Heinrich XIII Prins Reuss. De mannen in de familie Reuss dragen allen (uitzonderingen daargelaten) de naam Heinrich ter ere van Keizer Heinrich III. Ter onderscheid worden de mannen genummerd, waarbij in de ene tak de nummering doorliep tot honderd en men daarna opnieuw begon, terwijl men bij de andere tak iedere nieuwe eeuw weer vooraan begint met tellen.

Deze week werd bekend dat er in Duitsland vijfentwintig personen zijn opgepakt, die actief zijn in het Reichsbürger-Milieu. Dit wordt gezien als een terroristische vereniging die via een staatsgreep de val van het politieke systeem in Duitsland zou willen bewerkstelligen met als doel een staat naar het voorbeeld van het Duitse Rijk van 1871. In dat jaar werd Duitsland een keizerrijk onder leiding van de Koning van Pruisen. Deze werd door de Duitse vorsten in de Spiegelzaal van het paleis van Versailles uitgeroepen tot Keizer Wilhelm I. Onder deze Duitse Vorsten bevonden zich ook de regerende Vorsten van de Vorstendommen Reuss: Heinrich XXII Fürst Reuss zu Greiz en Heinrich XIV Fürst zu Reuss zu Schleiz.

Eén van de gearresteerde personen gisteren stamt uit een zijtak van deze familie, die voor 1918 niet-regerend was: Heinrich XIII Prinz Reuss (1951). Hoewel er naast hem nog twee adellijke namen onder de gearresteerden genoemd worden (Rüdiger von P. en Marco von H.) kreeg de prins alle aandacht met zijn volledige naam, omdat hij na de staatsgreep als mogelijk regent werd gezien, maar zeker ook vanwege zijn afkomst uit een voormalig regerende familie. Het deed Alexander Fürst zu Schaumburg-Lippe, die de Chef de Famille is van de tot in 1918 regerende familie Schaumburg-Lippe, op Twitter opmerken: “Er zijn overal idioten en warhoofden. Sommigen zijn gewoon beter verzorgd dan anderen.”

Eerder dit jaar distantieerde Fürst Heinrich XIV Reuss, de Chef de Famille van de familie Reuss, zich al van dit zwarte schaap in zijn familie en zijn ideeën. Een spreker namens de familie verklaarde dat deze verre verwant een ‘gedeeltelijk verwarde’ oude man is, die ‘complottheorieën en misvattingen’ aanhing. Prins Heinrich XIII Reuss heeft overigens al veertien jaar geleden op eigen wens de familievereniging verlaten en persoonlijk contact is er sinds lange tijd niet meer.

Verwantschap met de Oranjes – breed uitgemeten & vergezocht
In de media werd uitgebreid aandacht besteed aan de familiebanden met de Oranjes. Feit is dat de moeder van Prins Reus een volle nicht is van Koningin Juliana: Woizlawa-Feodora Prinses Reuss née Hertogin van Mecklenburg-Strelitz (1918-2019). Dit maakt dat Koning Willem-Alexander en Prins Heinrich XIII Reuss achterachterneef van elkaar zijn. Woizlawa-Feodora was zelfs bruidsmeisje bij het huwelijk van Juliana met Prins Bernhard.

Verbroken contact mede vanwege gefusilleerde jonkheer Röell
Feit is echter ook dat de Oranjes alle banden met Hertog Adolf Friedrich van Mecklenburg-Schwerin, de vader van Woizlawa-Feodora, verbroken hadden vanwege zijn nazi-sympathieën. Toen de intendant van Paleis Soestdijk en persoonlijke vriend, secretaris en adjudant van Prins Bernhard jonkheer ir. Willem Gerard Röell (1905-1942) tijdens de Tweede Wereldoorlog door de bezettende macht werd opgepakt, probeerde Prins Bernhard via zijn moeder Prinses Armgard om Hertog Adolf Friedrich te laten bemiddelen bij de invloedrijke Rijksminister van Luchtvaart Hermann Göring, met wie Adolf Friedrich bevriend was. Adolf Friedrich weigerde dit en jonkheer Röell werd gefusilleerd. Toen Hertog Adolf Friedrich na de oorlog een beroep op Prins Bernhard deed, weigerde deze categorisch. Ook toen Bernhard met zijn dochter Beatrix later Hertog Adolf Friedrich bij een dressuurwedstrijd troffen, vermeden zij ook hier ieder contact met hem. In de laatste jaren van haar leven is Woizlawa-Feodora nog enkele keren in Friesland te gast geweest bij gelegenheden. Hierbij ontmoette zij zelfs een keer bij toeval prof.mr. Pieter van Vollenhoven, maar nimmer leidde dit tot hernieuwd contact met de Oranjes.

De familie Reuss & Nederland
De familie Reuss is een wijdvertakte familie met meerdere banden met Nederland: in 1971 huwde Brigitte Barbara Renée barones van Tuyll van Serooskerken in Utrecht Dr. Heinrich VII Prinz Reuss. Haar grootmoeder van moederszijde was overigens ook een Prinses Reuss.

in 1964 huwde Odylia Gräfin zu Castell-Castell in Utrecht Heinrich III Prins Reuss (1919-1993). Haar moeder was de Nederlandse Luitgardis gravin van Rechteren Limpurg (1908-1989), vrouwe van Beverweerd en Odijk, en Prinses Odylia is thans eigenaresse van landgoed Beverweerd.

In 1922 huwde Hermine Prinses Reuss zu Greiz (1887-1947), douairière Johann Georg Prins von Schönach-Carolath, in Doorn Keizer Wilhelm II en woonde vele jaren op Huis Doorn.

In 1792 huwde Auguste Amalia Leopoldine des H.R. Rijksfreiin von Riedesel zu Eisenbach (1771-1805) in Valkenburg Heinrich XLIV Prins Reuss (1753-1832). Haar neef werd in 1816 benoemd in de Ridderschap van Limburg en kreeg in 1819 erkenning van de titel baron. Deze Heinrich XLIV Prins Reuss is een rechtstreeks voorvader van Heinrich XIII Prins Reuss. Zijn hier genoemde echtgenote echter niet; zij was de tweede echtgenote en is aldus een stief-voormoeder.

Reuss & popgroep ABBA
Traditiegetrouw plaats AiN op nieuwjaarsdag altijd het volgende verhaal op haar website. Zie: https://www.adelinnederland.nl/freule-huyssen-van-kattendijke-en-happy-new-year-van-abba/