Slot Zuylen: tentoonstelling ‘Moord en Brand!’ geopend

Afb. 1. Slot Zuylen in het warme avondlicht van vrijdag 3 juni. Het slot waar Belle van Zuylen woonde en dat tot 1951 door haar familie, de baronnen Van Tuyll van Serooskerken bewoond werd, werd in 1952 in een stichting ondergebracht. Sindsdien is het opengesteld voor bezoekers.

Op vrijdag 3 juni vond op Slot Zuylen de feestelijke opening plaats van de tentoonstelling ‘Moord en Brand!’. Deze tentoonstelling gaat over Slot Zuylen en de gebeurtenissen in het Rampjaar 1672, toen ons land, de Republiek der Verenigde Nederlanden, werd aangevallen door Engeland, Frankrijk en de bisschoppen van Keulen en Münster.

Hieronder: een kort fragment van het muzikaal onthaal met drie ‘Rampliederen’ over de gebeurtenissen in het Rampjaar 1672.

De aanwezigen werden op het voorplein muzikaal onthaald met drie gezongen Rampliederen, begeleid op harp en cello, die verhaalden over de gebeurtenissen in het Rampjaar 1672. Willem te Slaa, directeur Stichting Exploitatie Slot Zuylen, heette de aanwezigen welkom en zei: “Zo feestelijk als het nu is, zo’n puinhoop was het 350 jaar geleden.” Na decennia bezuinigen (“Er is niks nieuws onder de zon”) moest een klein leger van 20.000 soldaten het opnemen tegen een overmacht van 120.000 soldaten.
Stadhouder Willem III wilde Utrecht wel verdedigen, maar dan moest buiten de stad alles plat, om zo een goed schootsveld te creëren. Dit gebeurde door allerlei strubbelingen niet en de gevolgen waren uiteindelijk groot voor Utrecht en de Vechtstreek, toen de Franse troepen Utrecht binnenvielen: “Veel kastelen en dorpen gingen verloren. Er was een bewind van terreur en om de oorlog te financieren legden de Fransen brandschattingen op.” Ook Slot Zuylen werd gebrandschat en de bewoners moesten 4000 gulden betalen, waardoor het ontkwam aan vernietiging – de kwitantie van de intendant van de Franse Koning is op deze tentoonstelling te zien.

Afb. 2. Willem te Slaa, directeur Stichting Exploitatie Slot Zuylen, heette de aanwezigen welkom en zei: “Zo feestelijk als het nu is, zo’n puinhoop was het 350 jaar geleden.”

Hierna kreeg Rob van Muilekom, gedeputeerde Binnenstedelijke Ontwikkeling, Wonen, Cultuur & Erfgoed, Gezonde leefomgeving en Hart van de Heuvelrug bij de provincie Utrecht, het woord: “Hoe actueel is het thema in deze tijden”, zei hij over deze tentoonstelling en de vergelijkingen tussen toen in de Vechtstreek en nu in Oekraïne komen bij de bezoekers van deze tentoonstelling vanzelf op. Hij complimenteerde de inzet van velen die bij Slot Zuylen betrokken zijn, ook in onzekere Corona tijden, en was blij dat Slot Zuylen weer opengesteld was met een bijzondere tentoonstelling, want “Dit is een plek, die bezocht móet worden!” Hij was lovend over de samenwerkingen met kasteel Amerongen, want “Sámen bereik je méér!” Hierna verklaarde hij de tentoonstelling ‘Moord en Brand!’ voor geopend en konden de aanwezigen in het slot de tentoonstelling bezoeken. Deze zeer fraai vormgegeven tentoonstelling door Karel Buijn, is een aanrader om te bezoeken. Rondom ‘Moord en Brand!’ worden er meer activiteiten georganiseerd, zoals lezingen, concerten en diners in de kasteeltuin, dus het is een aanrader om de website van Slot Zuylen in de gaten te houden: www.slotzuylen.nl.

Afb. 3. Linksboven: de kwitantie van 4000 gulden, waarmee de vernietiging van Slot Zuylen werd afgekocht. Rechtsboven: Hendrik Jacob van Tuyll van Serooskerken (1642-1682), kasteelheer van Zuylen in 1672, met echtgenote Anna Elisabeth van Reede (1652-1682) en hun kinderen Reinout Gerard en Trajectina Anna Elisabeth. Rechtsonder: gedeputeerde Rob van Muilekom, die de tentoonstelling opende. Middenonder: huis Vechtvliet, dat door de Fransen in 1673 verwoest.

Familie De Beaufort verkoop Oranjestein aan Stichting Stinze-Stiens

Afb. Huis Oranjestein in Oranjewoud bij Heereveen. Foto met dank aan/door Rick0098b – Eigen werk, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=16006022

Oranjestein werd in 1820 gekocht door de schatrijke Pieter Cats (1763-1832) en vererfde via de patriciaatsfamilie Bieruma Oosting uiteindelijk op Agatha Victoria de Beaufort née jonkvrouwe van Sminia (1929-2019). Zij was gehuwd met ds. Jonkheer mr. Arent Mijndert Albert de Beaufort (1927-1999), die predikant was. Zijzelf was hofdame hon. van Koningin Beatrix en haar moeder was de laatste Bieruma Oosting. Oranjestein is nu door haar erfgenamen verkocht aan Stichting Stinze-Stiens, die recent ook Epemastate kocht.

Landgoed Oranjestein is een uniek historisch landgoed, dat door de jaren heen zijn eigen sfeer en stijl heeft weten te behouden. Het landgoed was lange tijd in bezit van de familie en verkeert in zeer goede staat. De familie heeft niet alleen een uitstekend onderhoud gewaarborgd maar heeft ook geïnvesteerd in het behoud van het landgoed.

Stichting Stinze-Stiens heeft het landgoed aangekocht vanwege de combinatie van de goede en originele staat van het geheel én de aanwezigheid van een bijzonder landschapspark van tuinarchitect Lucas Pieter Roodbaard inclusief veel historische bebouwing, hekwerken, follies en tuinornamenten.

Stichting Stinze-Stiens is opgericht in augustus 2021. Het echtpaar Willem van Riemsdijk en Trudy van Riemsdijk-Zandee, grondleggers van de activiteiten van de stichting, waarborgen op deze wijze dat hun initiatieven in de toekomst worden voortgezet, uitgebouwd en bewaakt. Een van de doelstellingen van de stichting is het ondersteunen van behoud en ontwikkeling van historisch belangrijke landgoederen, parken en tuinen in Friesland. Daarbij ligt prioriteit bij locaties waar ook historische bebouwing aanwezig is.

De stichting heeft de wens om de bij Oranjestein aanwezige stinzenflora, tevens een belangrijk aandachtsgebied van de stichting, te optimaliseren. Concrete plannen voor het landgoed zullen in een later stadium vorm krijgen. Uitgangspunt is een beperkte openstelling van het park, om het behoud ervan te waarborgen, in lijn met de focus van Stichting Stinze- Stiens op het behoud en ontwikkeling van historisch erfgoed.

Stichting Stinze-Stiens is verguld met deze verwerving. Het landgoed kent zijn gelijke in Fryslân niet en blijft door de aankoop behouden voor de provincie, een wens van Stichting Stinze-Stiens en diverse andere spelers die het behoud en zorgvuldig beheer van Friese landgoederen van belang achten.

Geboren: Von Preysing-Lichtenegg-Moos

Afb. Links het familiewapen Von Preysing-Lichtenegg-Moos en rechts het familiewapen Van Meeuwen.

Louise Johanna Maria Gräfin von Preysing-Lichtenegg-Moos Johann, geboren Düsseldorf 5 juni 2022, dochter van Benedikt Rupprecht Siegmund Nepomuk Maria  Graf von Preysing-Lichtenegg-Moos en Eveline Henriëtte Frédérique Gräfin von Preysing-Lichtenegg-Moos née jonkvrouwe van Meeuwen.

Zomerveilingen Venduehuis : archief De Roo van Alderwerelt-barones Van Till met stukken en foto’s m.b.t. Prins Bernhard

Afb. 1. lotnummer 4064 bevat veel stukken die betrekking hebben op Prins Bernhard. Foto met hartelijke dank aan het Venduehuis in Den Haag.

Van 14 t/m 16 juni vinden bij het Venduehuis in Den Haag vier zomerveilingen plaats met een breed aanbod van kunst, antiek, porselein, juwelen, enz. Onder de kavels bevinden zich ook twee archiefbestanddelen De Roo van Alderwerelt-barones Van Till. Lees het verhaal hierbij hieronder en kijk in de online catalogi van het Venduhuis voor wat er verder geveild wordt:

14 juni: Exclusive Jewellery & Watches and fine Silver
https://wavemaker.venduehuis.com/auction?auction=479
15 juni: Arts of the East: Asian Ceramics & Works of Art-Part 1
https://wavemaker.venduehuis.com/auction?auction=480
15 juni: Arts of the East: Asian Ceramics & Works of Art-Part 2
https://wavemaker.venduehuis.com/auction?auction=481
16 juni: Home & Interiors: Antique Furniture & Design, Ceramics &Decorative Art-Part 1
https://wavemaker.venduehuis.com/auction?auction=482
16 juni: Home & Interiors: Antique Furniture & Design, Ceramics &Decorative Art-Part 1
https://wavemaker.venduehuis.com/auction?auction=483

Op 16 juni  worden er twee kavels geveild (lotnummers 4064 en 4065) met archiefdelen afkomstig van het echtpaar De Roo van Alderwerelt-barones Van Till, waarin veel stukken en foto’s zitten die betrekking hebben op Prins Bernhard.

Joan Karel Hendrik de Roo van Alderwerelt (1897-1987) stamde uit een patriciërsfamilie, die in het Blauwe Boekje van het Nederland’s Patriciaat staat. Hij huwde in 1920 Henriette Cornelia barones van Till (1897-1986), die de dochter was van een generaal-majoor tit. Haar echtgenoot was officier bij de artillerie en zou uiteindelijk de rang van brigadegeneraal tit. b.d. bereiken.

In de jaren 1937-1946 was hij adjudant van Prins Bernhard en vervolgens werd hij militair attaché op de ambassades in het Verenigd Koninkrijk en in de Bondsrepubliek Duitsland. Ook werd hij nog territoriaal commandant. Daarnaast was hij in de jaren 1959-1967 voorzitter van het Koninklijk Nederlandsch Genootschap voor Geslacht- en Wapenkunde, waarvan hij in 1959 erelid werd. Ook was hij een aantal jaren voorzitter van de Vereniging van Leden van Nederlandse Ridderorden.

Tijdens zijn adjudantschap van Prins Bernhard bewaarde hij veel, waardoor dit archief een uniek tijdsdocument over Prins Bernhard, zijn adjudant en hun activiteiten in deze jaren is.

Voor meer informatie over wat er verder op deze veilingen aangeboden wordt, met de mogelijkheid voor online bieden, kijk dan op www.venduehuis.com.

Afb. 2. Lotnummers 4065 bevat veel stukken die betrekking hebben op de familie De Roo van Alderwerelt. Foto met hartelijke dank aan het Venduehuis in Den Haag.

 

Boekpresentatie op kasteel Middachten: ‘De eigenzinnige erfdochter van Middachten. Ursula Philippota van Raesfelt (1643-1721)’

Afb. 1. V.l.n.r. historicus Luc Panhuysen, auteur Hermine Manschot-Tijdink en Franz Graaf zu Ortenburg.

Vandaag vond op kasteel Middachten de boekpresentatie plaats van ‘De eigenzinnige erfdochter van Middachten. Ursula Philippota van Raesfelt (1643-1721)’, dat geschreven is door Hermine Manschot-Tijdink. Het welkomstwoord werd uitgesproken door Franz Graaf zu Ortenburg, mede namens zijn echtgenote, die de 25e heer van Middachten is sinds 1190. Hij is in de vrouwelijke lijn een nakomeling van Ursula Philippota van Raesfelt.

De jarenlange, grondige zoektocht in de archieven door Hermine Manschot-Tijdink leverde een in meerdere opzichten uniek boek op: boeken over vrouwen in de 17e eeuw zijn zeldzaam en dan ook nog eens een boek dat gebaseerd is op persoonlijk bronnen. Daarnaast biedt dit boek ook nog eens een geweldig tijdsbeeld van de gebeurtenissen in het Rampjaar 1672, gezien van uit het perspectief van één van de belangrijkste adellijke families uit die tijd: de Van Reedes.

Van Reede
Van Reedes waren bestuurder, diplomaat of veldmaarschalk en tekenend voor het belang van deze familie is, dat zij de enige in Nederland is met zowel Nederlandse, Duitse, Engelse als Deense adellijke titels. Door huwelijken verbonden Van Reedes zich met andere vooraanstaande geslachten en deze allianties zijn nog heden terug te zien op de bovengalerij van het kasteel, waar een unieke Ahnengalerie te zien is van de opeenvolgende Heren van Amerongen met hun eega’s. Godard Adriaan Baron van Reede (1621-1691), was onder meer heer van Amerongen en top-diplomaat en zijn zoon Godard Baron van Reede, 1e Graaf van Athlone (1644-1703), gehuwd met Ursula Philippota van Raesfelt, was in 1672 officier in Statendienst. Beiden waren in het Rampjaar 1672 nauw bij de gebeurtenissen van hun tijd betrokken.

Rampjaar 1672
Dit jaar wordt het Rampjaar 1672 uitgebreid in Nederland herdacht. De Republiek werd in dat jaar door Frankrijk, Engeland en de bisschoppen van Munster en Keulen aangevallen. Het was de Gouden Eeuw en Koning Lodewijk XIV van Frankrijk nam wraak op de Republiek, die voor zijn ambitieuze voeten liep. De Republiek was ‘een dikke kabouter, omringd door hongerige reuzen’, aldus de historicus Luc Panhuysen  in zijn inleiding deze middag. Voor de familie Van Reede verliep het Rampjaar dramatisch: hun kasteel Amerongen werd door de Franse troepen in brand gestoken en Middachten, dat door erfdochter Ursula Philippota van Raesfelt in de familie Van Reede kwam, werd uiteindelijk geplunderd en was onbewoonbaar.

Afb. 2. Kasteel Middachten: sinds 1190 familiebezit en één van de weinige kastelen in Nederland die nooit verkocht is en waarvan de huidige eigenaar, Franz Graaf zu Ortenburg, afstamt van de eerst vermelde eigenaar in 1190.

Op deze boekpresentatie was er naast een inleiding door Luc Panhuysen over ‘Nederland ten tijde van het Rampjaar’, een korte levensschets van Ursula Philippota van Raesfelt door Hélène Bremer en waren er muzikale intermezzo’s door Ireen Thomas op de luit. Ook Ursula Philippota van Raesfelt speelde luit en Ireen Thomas bracht de aanwezigen met haar muziek terug in de tijd van Ursula Philippota. Na de overhandiging van de eerste exemplaren door Hermine Manschot-Tijdink aan Franz Graaf zu Ortenburg en Luc Panhuysen in de grote zaal van Kasteel Middachten, was het tijd voor een borrel en een hapje en konden de aanwezigen de kleine, maar unieke tentoonstelling rondom de vrouwe van Middachten, Ursula Philippota, bekijken in enkele vertrekken op het kasteel.

Benieuwd naar het boek? Kijk voor meer informatie en bestelmogelijkheid op https://www.walburgpers.nl/nl/book/9789462498914/de-eigenzinnige-erfdochter-van-middachten

In het komende magazine van de stichting Adel in Nederland volgt een uitgebreid verslag van deze middag met meerdere foto’s. Het magazine wordt per mail toegestuurd aan de donateurs. Voor 17,50 euro per jaar kunt ook u donateur worden. Mail voor meer informatie naar info@adelinnederland.nl.

Afb. 3. Een aanrader om te lezen! Een uniek tijdsdocument van het leven van een adellijke dame, die van dichtbij de gebeurtenissen van het Rampjaar 1672 meemaakte en die haar voorouderlijk kasteel Middachten geplunderd en onbewoonbaar terugvond.

Tulpenbal: 10.000 euro voor Prins Nicolae van Roemenië Stichting

Afb. 1. Tulpenbal 2022: ruim 200 balgasten uit 24 landen ontmoetten elkaar in een weekend vol activiteiten met als hoogtepunt het bal in de Koepelkerk in Amsterdam.

Zaterdag 28 mei vond in de Koepelkerk in Amsterdam het 6e Tulpenbal plaats. Ruim 200 gasten uit 24 verschillende landen kwamen bijeen voor een stijlvolle avond, waarbij vriendschap en traditie in een ongedwongen sfeer voorop stonden. Eregast was dit keer Z.K.H. Prins Nicolae van Roemenië, de kleinzoon van Koning Michael  van Roemenië, die aandacht vroeg voor zijn Prince Nicolae of Romenia Association. Deze stichting wil de ontbossing in Roemenië bestrijden en wil de komende drie jaar 1 miljoen bomen planten. Daarnaast verleent de stichting nu hulp aan Oekraïense vluchtelingen in Roemenië. Tijdens de veiling op het Tulpenbal werd er voor deze stichting 10.000 euro opgehaald; een geweldig resultaat, waarmee de Prins Nicolae van Roemenië Stichting veel goed werk kan verrichten.

Afb. 2. V.l.n.r. Z.K.H. Prins Nicolae van Roemenië, Z.H. Hertog Michael van Mecklenburg en John Töpfer, directeur stichting Adel in Nederland. Foto met hartelijke dank aan Hans Hampsink.

Om 18.00 uur werden de gasten ontvangen in de foyers van de Koepelkerk met een welkomstdrankje en meteen was het duidelijk dat iedereen het Tulpenbal gemist had: het was een feestelijk weerzien en er werd druk bijgepraat om oude vriendschappen te hernieuwen en nieuwe vriendschappen te sluiten. Ook dit keer was het gezelschap zeer gemêleerd en bestond uit jong en oud, patriciaat, adel en niet-adel. Onder de aanwezige leden van de Nederlandse adel waren telgen uit de geslachten De Beaufort, Quarles van Ufford, Van Rappard, Six, Stoop, Van Tets en Van Weede.

Afb. 3.V.l.n.r. Alex van Helsdingen en Rómulo Döderlein de Win, beiden telgen uit patriciaatsfamilies, Hande Macit en Z.H.  Alexander Erfprins van Mecklenburg. Hande en Alexander hebben elkaar ontmoet op het Tulpenbal in 2019 en treden dit jaar in het huwelijk. Alexander is de oudste zoon van Z.H. Hertog Borwin van Mecklenburg, Chef de Famille van het Huis Mecklenburg-Strelitz. Foto met hartelijke dank aan Hans Hampsink.

Na de welkomsttoespraak van Clemens van Steijn, de inspirerende kracht achter het Tulpenbal, nam het  3-gangen diner zijn aanvang. De jongere balgasten zaten op de bovengalerijen, terwijl de overige balgasten aan ronde tafels zaten onder de sfeervol verlichte koepel, terwijl vele tulpen in de aankleding van de tafels en de Koepelkerk de naam van het bal eer aandeden. Tussen de gangen door waren er twee optredens met zang en dans, die op veel bijval konden rekenen van de aanwezigen.

Na de openingswals werd de dansvloer vrijgegeven voor de andere aanwezigen en er werd tot in de late uurtjes gewalst en gedanst. In het komende magazine van de stichting Adel in Nederland, dat donateurs per mail toegestuurd krijgen, staan natuurlijk meer foto’s en leest u wie er verder aanwezig waren.

Het heeft Z.M. de Koning behaagd: mr. E.C. Zonnevylle-jonkvrouwe Reigersman

Afb. mr. E.C. Zonnevylle née jonkvrouwe Reigersman: Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. De versierselen werden haar opgespeld door burgemeester Fons Naterop van de gemeente Kapelle. Foto met hartelijke dank aan de gemeente Kapelle.

Op zaterdag 21 mei jl. heeft burgemeester Fons Naterop van de gemeente Kapelle aan mevrouw Zonnevylle née jonkvrouwe Reigersman een Koninklijke Onderscheiding uitgereikt in het Museum Panorama Mesdag in Den Haag. Hier nam mevrouw Zonnevylle afscheid van de Raad van Bestuur. Zij werd benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Zij kreeg deze onderscheiding vanwege haar rol vanaf 1976 als actief aandeelhouder van de Raad van Bestuur van Panorama Mesdag en haar functie sinds 2013 als secretaris van de Raad van Bestuur. Daarnaast was zij in de jaren 2008-2017 bestuurslid van de Nederlandse Adelsvereniging, waarbij zij ook ondersteuning bood aan 3 à 4 leden van deze vereniging.

Vanaf 2013 is zij lid van het algemeen bestuur van de Zeeuwse Milieu Federatie en vanaf 2013 is zij lid van de raad van advies van IVN Zeeland. Gedurende een lange periode was zij ‘natuurouder’ op de Openbare Basisschool Wemeldinge.

Belangrijke aankoop Vereniging Rembrandt: wapenborden De Melun en De Croÿ

Afb. Links het wapenbord van Jean de Melun en rechts van Philippe de Croÿ. Foto’s met dank aan de Vereniging Rembrandt/Het Noordbrabants Museum.

Met steun van de Vereniging Rembrandt heeft Het Noordbrabants Museum twee middeleeuwse wapenborden van de ridders Jean de Melun en Philippe de Croÿ kunnen verwerven. Ze vormen samen met twee wapenborden uit de collectie van het Rijksmuseum de enige originele 15de-eeuwse wapenborden van de Orde van het Gulden Vlies in Nederland.

Gulden Vlies
In 1430 stichtte Filips de Goede, hertog van Bourgondië een ridderorde die hij de Orde van het Gulden Vlies noemde, naar de gouden ramsvacht waar de helden Jason en de Argonauten volgens de mythe naar op zoek moesten. De ridders beloofden trouw aan de hertog en waagden hun levens voor hem in veldslagen. De prestigieuze orde versterkte de band tussen de hertog en de hoge adel en het verbond de adel uit allerlei streken ook onderling.

Lees hier de rest van het artikel op de website van de Vereniging Rembrandt: https://www.verenigingrembrandt.nl/nl/nieuws/wapenborden-ridders-van-het-gulden-vlies-voor-noordbrabants-museum.

De Orde van het Gulden Vlies behoort tot de meest prestigieuze onderscheidingen ter wereld. De huidige chefs zijn de Oostenrijkse Aartshertog Karl van Habsburg-Lotharingen, Chef de Famille van de Keizerlijke familie van Oostenrijk, en de Spaanse Koning Felipe. Laatstgenoemde verleende de orde in 2018 aan zijn oudste dochter Leonor.

De Melun
Jean Burggraaf de Melun (1397-1484), Burggraaf van Gent, heer van Antoing, Epinoy, Rosny en Zottegem, gouverneur van Dowaai. Hij was raadgever en kamerheer van de Bourgondische hertog Filips de Goede, die de Orde van het Gulden Vlies stichtte.  In 1432 werd Jean de Melun ridder in de Orde van het Gulden Vlies. Hij huwde twee keer: in 1419 met Jeanne de Luxemburg en in 1421 met Jeanne d’Abbeville. In de kapel van kasteel Antoing is nog heden zijn grafmonument te vinden, waarop hij samen met zijn twee echtgenotes is afgebeeld. Kasteel Antoing kwam door het huwelijk in 1543 van de erfdochter Marie de Melun met Lamoral Prins de Ligne in het bezit van dit geslacht. Hun nakomelingen, de Belgische Prinsen de Ligne de La Tremoille, wonen hier nog steeds.

De Croÿ
Philippe de Croÿ (1434-1482) was Graaf van Chimay en heer van Quiévrain. Als staatsman was hij in dienst van de Hertogen van Bourgondië. Hij huwde in 1453 Walburga van Moers-Saarwerden. In de jaren 1474-1477 was hij Stadhouder van Gelre. In 1473 werd Philippe de Croÿ ridder in de Orde van het Gulden Vlies. Het Prinsdom Chimay vererfde via de families De Croÿ, D’Arenberg en D’Alsace-Henin-Liétard op de familie De Riquet de Caraman en het kasteel van Chimay wordt nog steeds bewoond door de Prinsen van Chimay. Voorvader François Joseph Philippe de Riquet graaf de Caraman, prins van Chimay werd in 1824 ingelijfd in de Nederlandse adel met de titel graaf en de titel prins bij eerstgeboorte. Zijn nakomelingen kozen in 1830 voor de Belgische nationaliteit en behoren sindsdien tot de Belgische adel.

Afb. 2. Links Jean de Melun en rechts Philippe de Croÿ afgbeeld als ridders in de Orde van het Gulden Vlies. Bronnen https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=12520277 en https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=12520000

 

Geboren: Rutgers van Rozenburg

Afb. Het familiewapen Rutgers van Rozenburg.

Jonkvrouwe Charlotte Theresia Elisabeth (‘Lotje’) Rutgers van Rozenburg, geboren Zeist 16 mei 2022, dochter van jonkheer Coenraad Maarten (‘Coen’) Rutgers van Rozenburg en Annemarie Johanna Jenica (‘Annemie’) Rutgers van Rozenburg née van der Torren.

Het heeft Z.M. de Koning behaagd: jonkvrouwe drs. E.T. van Karnebeek en prof. jonkvrouwe dr. C.D.M. van Karnebeek

Afb. De feestelijke opening van het Jeroen Pit Huis door H.M. Koningin Máxima. V.l.n.r. Tamara, Anneke Filius (kinder IC-verpleegkundige), H.M. Koningin Máxima, Olivia, Emilie van Karnebeek, Bobbie en Clara van Karnebeek. Foto met hartelijke dank aan Royal Press Europe – Royal Photoagency – © Albert Nieboer.

In de afgelopen zevenenhalf jaar was het een levensmissie voor Emilie van Karnebeek: het Jeroen Pit Huis. Haar verhaal begon al acht jaar eerder, toen haar echtgenoot Jeroen Pit te horen kreeg dat hij uitbehandeld was voor kanker. Ondanks de steun van familie en vrienden voelden zij zich ontredderd over hoe zij als ouders overeind konden blijven met hun gezin en tegelijk met zoveel geconfronteerd werden. Toen ontstond bij Emilie van Karnebeek de overtuiging dat mensen die dít overkomt alle hulp moeten krijgen die mogelijk is. En dát is wat het Jeroen Pit Huis mensen wil bieden: een transitiehuis voor ernstig chronisch zieke en zwaar gehandicapte kinderen en hun naasten.

Kinderarts Clara van Karnebeek, zusje van Emilie, en kinder IC-arts Job van Woensel werkten met dezelfde tomeloze energie met haar mee en samen, met de hulp van vele anderen, maakten zij het mogelijk dat woensdag 11 mei het Jeroen Pit Huis geopend kon worden, waarbij het extra feestelijk was dat H.M. Koningin Máxima de openingshandeling verrichtte. Deze liet zich bij deze speciale gelegenheid begeleiden door haar hofdame Pien van Karnebeek née Thijssen, die het schoonzusje van Emilie en Clara is.

Vanwege hun inzet en toewijding aan ernstig chronisch zieke en zwaar gehandicapte kinderen en hun naasten zijn Emilie van Karnebeek, Clara van Karnebeek en Job van Woensel op woensdag 11 mei door Z.M. de Koning benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Benieuwd naar het Jeroen Pit Huis? Kijk dan op https://hetjeroenpithuis.nl/

In het komende magazine van AiN een uitgebreid verslag in woord en beeld van deze opening door Koningin Máxima.