‘Tragiek en heldendom. Het leven van Jan II van Wassenaer, burggraaf van Leiden’ – AiN sprak Louise barones van Wassenaer-Wiarda over haar nieuwste boek

Afb. 1. Louise barones van Wassenaer-Wiarda met haar nieuwste boek: ‘Tragiek en heldendom. Het leven van Jan II van Wassenaer, burggraaf van Leiden’.

Zes jaar werkte Louise barones van Wassenaer née Wiarda aan dit boek en onlangs kwam het uit: ‘Tragiek en heldendom. Het leven van Jan II van Wassenaer, burggraaf van Leiden’. Het was eigenlijk een boek dat zij samen met haar echtgenoot Otto baron van Wassenaer had willen schrijven, maar hij overleed helaas in 1996, het jaar waarin hij met pensioen ging, en Louise van Wassenaer besloot het boek alleen te gaan schrijven. De stichting Adel in Nederland werd door haar gastvrij ontvangen en sprak met haar over Jan van Wassenaer.

Hiervoor deed zij eerst jarenlang onderzoek en ontdekte hierbij de grote mogelijkheden van internet. Tussen de papieren van haar echtgenoot vond zij een stukje papier waarop hij ‘Jean de Wassenaere’ geschreven had en dit bleek de toegang te zijn tot een schat aan informatie. Zij gebruikte deze Franse vorm van Jan van Wassenaer als zoekterm in online archieven en vond daardoor bv. tien onbekende brieven van Jan van Wassenaer aan Landvoogdes Margaretha van Bourgondië. “Het is toch niet te geloven, dat één snipper papier tot zó’n vondst kan leiden?” Het was voor haar alsof haar man over haar schouder meekeek en meehielp. Veel hulp kreeg zij ook in het archief op kasteel Twickel: “Echt prachtig, zoals ze het archief daar hebben geïnventariseerd. Ik kreeg er ook geweldige hulp bij het ontcijferen van oude handschriften.” Haar zoon Diederik baron van Wassenaer is voorzitter van het bestuur van Stichting Twickel en hier hangt in de bibliotheek ook een portret van Jan van Wassenaer.

Jan II van Wassenaer, burggraaf van Leiden (1486-1523), bijgenaamd ‘Jan met de Kaak’, was voorbestemd om in dienst te treden van Keizer Maximiliaan van Habsburg en zijn dochter Landvoogdes Margaretha van Bourgondië. Zijn vader was één van de rijkste en machtigste edelen van Holland. In 1511 trad Jan in het huwelijk met Josina van Egmont. Haar vader Jan graaf van Egmont, stadhouder van Holland en Zeeland, was een grote vriend van de vader van Jan II van Wassenaer. Haar moeder was een nichtje van Keizer Maximiliaan. Jan koos voor een militaire carrière in dienst van Maximiliaan en Karel van Egmont en de Friezen werden zijn tegenstanders. Jan werd gevangen genomen en twee jaar lang opgesloten in een kooi aan het kasteel de Dikke Tinne in Hattem. Hij kwam pas vrij na betaling van een losgeld van 20.000 gouden florijnen (nu ongeveer 3 miljoen euro). In 1523 overleed Jan aan een kogelwond bij de belegering van Sloten en werd begraven in de Kloosterkerk in Den Haag.

Wat vond zij nu opvallend aan het leven van Jan van Wassenaer? “Het militaire aspect. Er was altijd maar oorlog. Hij moet als jongen een moedig en krachtig persoon zijn geweest. Hij groeide op aan het hof van Margaretha van Bourgondië en vroeg vijftien jaar oud of hij met Filips II mee mocht op diens reis naar Spanje. Een lange en zeker niet ongevaarlijke reis. Jan had durf en zat vol met plannen.”

Opvallend aan zijn tijd zijn de paralellen met nu: “Er was steeds sprake van oorlog en men was bang voor de Turken, die steeds verder oprukten en een bedreiging vormden.” Haar verraste de wreedheid in die tijd van bv. Karel van Egmond, maar tegelijk was zij onder de indruk van zijn slimheid hoe hij Zaltbommel d.m.v. een list wist te veroveren.

En welke vragen zou zij hem stellen, als dat nu kon? “Ik ben erg benieuwd waarom hij niet meer kinderen heeft gekregen. Hij kreeg twee dochters, maar geen zoon, waardoor zijn tak uitstierf. Maar hij kreeg wel na zijn twee dochters jaren later nog een bastaardzoon.” Louise van Wassenaer zou ook benieuwd zijn naar zijn welzijn: “Jan van Wassenaer heeft op zijn portret een groot litteken. Bij het beleg van Padua raakte een kogel zijn kaak. Deze brak en hij verloor zeven tanden. Heeft hij altijd pijn hiervan gehad?” Zij vertelde ook heel nieuwsgierig te zijn naar de beweegredenen achter zijn testament: “Jan was zeer zorgvuldig en had tot in de puntjes zijn testament opgesteld. Welke dochter kreeg wat, maar ook, als er toch nog een zoon geboren zou worden, wat kreeg een mogelijke zoon en wat bleef er daarna voor zijn dochters over? Ook in zijn huwelijkse voorwaarden zie je dat hij alles zorgvuldig uitdacht.”

Louise van Wassenaer vertelde tot slot aan het gesprek met AiN dat zij ook medelijden met Jan van Wassenaer had: “Het leven als commandant in het leger was niet makkelijk. Hij was altijd van huis en onderweg. In één van zijn brieven schrijft hij aan Margaretha van Bourgondië: ‘Nu ga ik maar naar huis, één man kan dit ook wel doen.’ Hij verlangde naar huis en was het eeuwige onderweg zijn blijkbaar moe.”

Benieuwd naar dit zeer boeiende boek over Jan van Wassenaer en zijn tijd? Kijk dan op de site van de uitgever van het boek voor meer informatie en bestelmogelijkheid https://www.conserve.nl/fonds/tragiek-en-heldendom-399/?searchresult=1&sstring=wassenaer

Afb. 2. Afb. 2. Jan II van Wassenaer, burggraaf van Leiden, op zijn portret dat zowel op kasteel Duivenvoorde als op kasteel Twickel hangt.

Boekpresentatie: H.K.H. Prinses Margriet neemt ‘Oranjeprinses op drift. Wilhelmina van Pruisen en de Nederlanders’ van auteur Maarten-Jan Dongelmans in ontvangst.

Afb. 1. H.K.H. Prinses Margriet ontving uit handen van auteur Maarten-Jan Dongelmans het eerste exemplaar ‘Oranjeprinses op drift. Wilhelmina van Pruisen en de Nederlanders’ in de Audiëntiezaal van Paleis Het Loo.

Gisteren vond op paleis Het Loo in Apeldoorn een bijzondere ontvangst plaats voor een bijzonder boek: auteur Maarten-Jan Dongelmans presenteerde hier zijn boek ‘Oranjeprinses op drift. Wilhelmina van Pruisen en de Nederlanders’ op een plek, die nauw met de hoofdpersoon verbonden is, en overhandigde het eerste exemplaar aan H.K.H. Prinses Margriet. Zij is een nakomelinge van Wilhelmina van Pruisen en woont nog steeds nabij het paleis waar Wilhelmina vaak verbleef. Het tweede exemplaar was bestemd voor Michel van Maarseveen, algemeen directeur van Paleis Het Loo.

Kijk in het filmpje hieronder voor de toespraak van auteur Maarten-Jan Dongelmans en de overhandiging aan H.K.K. Prinses Margriet.

Auteur Maarten-Jan Dongelmans vertelde in het kort over Wilhelmina van Pruisen, de echtgenote van Stadhouder Willem V en vertelde nadien aan AiN over zijn bewondering voor haar eigenschappen standvastigheid en loyaliteit. Zij bleef vaak tot diep in de nacht aan het werk met het ontcijferen van correspondentie in geheimschrift en zette zich onvermoeibaar in voor haar echtgenoot Stadhouder Willem V en haar zoon, de latere Koning Willem I.

Afb. 2. Wilhelmina van Pruisen, echtgenote van Stadhouder Willem V, te paard, op de voorkant van het boek.

Het portret op de voorkant van het boek toont ook haar sterke karakter: zij is te paard afgebeeld en reed niet in amazonezit, zoals toen voor dames gebruikelijk was. Zij overvleugelde met haar kwaliteiten haar echtgenoot en werd befaamd dankzij haar aanhouding door de Patriotten bij Goejanverwellesluis, die als vernederend werd ervaren, maar haar daarna ook roem bracht.

Het boek neemt u mee in het kleurrijke leven van een sterke vrouw, die de stormen van haar tijd moest doorstaan: in haar jeugd op de vlucht tijdens de Zevenjarige Oorlog in Pruisen, belaagd door de Patriotten in de Republiek, gevlucht voor de Fransen naar Engeland en het lange wachten op herstel van het aanzien van de Oranjes na de Franse Tijd met een wispelturige Keizer Napoleon, die haar zoon eerst compenseerde voor de geleden verliezen en daarna alles weer ontnam. Zij maakte het allemaal mee en beleefde op haar oude dag toch nog de terugkeer van de Oranjes in Nederland en maakte zelfs de geboorte van de latere Koning Willem III nog mee.

Afb. 3. In het midden: Wilhelmina van Pruisen op haar portret door J.F.A. Tischbein. Links haar echtgenoot Stadhouder Willem V. Rechts hun drie kinderen door Tischbein: v.l.n.r. de latere Koning Willem I (1772-1843), Frederica Louisa Wilhelmina (1770-1819) en Willem George Frederik (1774-1799). De portretten hangen hier in het Paleis op de Dam bij de tentoonstelling ‘Dynasty’ in 2016.

Het boek beschrijft gedetailleerd haar leven en leest toch vlot weg. Het neemt de lezer mee naar haar glorieuze momenten als Koninklijke Hoogheid en hoogste in rang aan het stadhouderlijke hof tot aan de trieste, zoals haar vlucht naar Engeland – ook al kunnen we dit laatste wel wat nuanceren, omdat er tachtig schepen met de nodige familiebezittingen in enkele maanden tijd die kant op voeren. “Wat een verandering in zoo weynig jaaren”, verzuchtte Wilhelmina in het jaar van de Inhuldiging van haar zoon in 1813 en in dit boek neemt de auteur Maarten-Jan Dongelmans u mee in dit roerige leven en kijkt u over haar schouder als het ware mee. Een aanrader om te lezen!

Benieuwd naar dit boek? Kijk dan voor meer informatie en bestelmogelijkheid op https://www.walburgpers.nl/nl/book/9789462499294/oranjeprinses-op-drift

Afb. 4. De genodigden bijeen op de Colonnade achterin de paleistuinen van Het Loo. Vierde van links: auteur Maarten-Jan Dongelmans. Eerste van links: Paul Rem, conservator museum Paleis Het Loo. Vijfde van Links: Michel van Maarseveen, directeur museum Paleis Het Loo. Vijfde van rechts: Patric Aalders, auteur van ‘De Oranjes’en ‘Sisi sprookje en werkelijkheid’.
Afb. 5. Paleis Het Loo met de florale pracht van de tuinen, zoals ze waren in de gloriejaren van Wilhelmina van Pruisen.

 

Dr. Diana Spiekhout nieuw bestuurslid Nederlandse Kastelenstichting – een groot kenner van adellijk erfgoed uit de Middeleeuwen

Afb. Dr. Diana Spiekhout. Foto met hartelijke dank aan de Nederlandse Kastelenstichting.

Per 15 september is dr. Diana Spiekhout benoemd tot bestuurslid van de Nederlandse Kastelenstichting. Diana Spiekhout (34) studeerde archeologie en promoveerde in 2020 bij het Kenniscentrum Landschap aan de Rijksuniversiteit Groningen op het proefschrift ‘Het middeleeuwse kastelenlandschap van het Oversticht. De ontwikkeling van bisschoppelijke burchten, adellijke huizen en versterkingen in relatie tot het landschap en de samenleving in Noordoost-Nederland tussen 1050 en 1450.’ Daarin pleit ze voor een interdisciplinaire theoretische en methodologische benadering voor kastelen.

NKS-voorzitter jonkheer Robert Quarles van Ufford: “Ik ben bijzonder verheugd over het toetreden van Diana Spiekhout. Vanwege haar brede kennis over (vroeg-)middeleeuwse kastelen en haar achtergrond als archeoloog, kan de NKS meer aandacht geven aan het belangwekkende archeologisch kastelenerfgoed”.

Diana Spiekhout is sinds 2018 werkzaam bij het Fries Museum als conservator middeleeuwen en terpencultuur. Ze stelde de tentoonsteling ‘Wij Vikingen’ en de net geopende – en nu al bijzonder goed bezochte – tentoonstelling ‘Vrijheid, Vetes, Vagevuur; de middeleeuwen in het noorden’ samen. Als wetenschapper en conservator probeert ze nieuw onderzoek voor een breed publiek toegankelijk te maken.

Benieuwd naar voornoemde tentoonstelling? Kijk dan voor meer informatie op https://www.friesmuseum.nl/te-zien-en-te-doen/tentoonstellingen/middeleeuwen

Boekennieuws: ‘Tragiek en heldendom. Het leven van Jan II van Wassenaer, burggraaf van Leiden’, door Louise barones van Wassenaer-Wiarda

Afb. 1. Louise barones van Wassenaer née Wiarda bij de presentatie van haar boek op kasteel Duivenvoorde. Foto met hartelijke dank aan www.maritiemportal.nl en https://twitter.com/MaritiemPortal.

Jan II van Wassenaer, burggraaf van Leiden (1486-1523), bijgenaamd ‘Jan met de Kaak’, was voorbestemd om in dienst te treden van Keizer Maximiliaan van Habsburg en zijn dochter Landvoogdes Margaretha van Bourgondië. Zijn vader was één van de rijkste en machtigste edelen van Holland. In 1511 trad Jan in het huwelijk met Josina van Egmont. Haar vader Jan graaf van Egmont, stadhouder van Holland en Zeeland, was een grote vriend van de vader van Jan II van Wassenaer. Haar moeder was een nichtje van Keizer Maximiliaan. Jan koos voor een militaire carrière in dienst van Maximiliaan en Karel van Egmont en de Friezen werden zijn tegenstanders. Jan werd gevangen genomen en twee jaar lang opgesloten in een kooi aan het kasteel de Dikke Tinne in Hattem. Hij kwam pas vrij na betaling van een losgeld van 20.000 gouden florijnen (nu ongeveer 3 miljoen euro). In 1523 overleed Jan aan een kogelwond bij de belegering van Sloten en werd begraven in de Kloosterkerk in Den Haag.

Louise barones van Wassenaer née Wiarda (Amsterdam, 1933) huwde in 1954 Otto baron van Wassenaer. Beiden waren geïnteresseerd in de verhalen over de familie Van Wassenaer. Otto en Louise waren van plan om na hun pensioen samen de oude en nieuwe verhalen op te sporen. Helaas overleed Otto van Wassenaer in 1996, het jaar waarin hij met pensioen ging. Louise van Wassenaer is na zijn dood doorgegaan met het familieonderzoek. Dankzij het vele onderzoek in goed bijgehouden archieven uit de heel vroege Middeleeuwen, waarbij zij zelfs tien onbekende brieven van Jan II van Wassenaer ontdekte, is het boek over Jan II van Wassenaer, zijn familie en zijn tijd nu verschenen.

Lees hier meer over het boek en over de bestelmogelijkheid https://www.conserve.nl/fonds/tragiek-en-heldendom-399/?searchresult=1&sstring=wassenaer

Afb. 2. Jan II van Wassenaer, burggraaf van Leiden, op zijn portret dat zowel op kasteel Duivenvoorde als op kasteel Twickel hangt.

Prinsjesdag 2022

Afb. 1. Z.M. de Koning, H.M. Koningin Máxima en H.K.H. de Prinses van Oranje na hun aankomst bij de Koninklijke Schouwburg, waar het Vaandel gegroet werd. Screenshot met dank aan NOS Nieuws.

Vandaag nam de Prinses van Oranje voor het eerst deel aan Prinsjesdag en reed samen met haar ouders Z.M. de Koning en H.M. Koningin Máxima in de Glazen Koets naar de Koninklijke Schouwburg, waarheen dit jaar voor de opening van de Staten-Generaal was uitgeweken i.v.m. de werkzaamheden op het Binnenhof.

Deze schouwburg is gevestigd in het voormalig stadspaleis van Karel Christiaan Vorst van Nassau-Weilburg (1735-1788) en echtgenote Carolina van Oranje-Nassau (1743-1787), die het zusje was van Stadhouder Willem V. Van dit echtpaar stammen de Groothertogen van Luxemburg in rechtstreekse lijn af. Het paleis werd ontworpen door de hofarchitect van Stadhouder Willem IV: Pieter de Swart (1709-ca.1772).

In het eerste rijtuig, de Galaberline, zaten drs. E.F. (‘Eric’) Verwaal, Algemeen Secretaris van Z.M. de Koning, en dr. J.J. (‘Jan’) Schrijen, Kamerheer Limburg. In het tweede rijtuig, de Galacoupé zaten de Grootmeester en Grootmeesters van Z.M. de Koning: drs. C. (‘Chris’) Breedveld en drs. M.L.A. (‘Bibi’) gravin van Zuylen van Nijevelt née jonkvrouwe den Beer Poortugael. In het derde rijtuig, de Galaglasberline, hadden Z.K.H. Prins Constantijn en H.K.H. Prinses Laurentien plaatsgenomen.

Tijdens de opening van de Staten-Generaal waren dit keer in totaal vijf leden van de Nederlandse adel aanwezig, naast de voornoemde gravin Van Zuylen waren dat: Corinne Ellemeet (Tweede Kamerlid voor Groen Links), die zich door haar vader jonkheer drs. B.M. de Jonge van Ellemeet liet vergezellen, en jonkheer Joris Backer (Eerste Kamerlid voor D66). Daarnaast was ook jonkvrouwe Kajsa Ollongren aanwezig, die Minister van Defensie is.

Kijk voor een eerder artikel op AiN over Corinne Elemeet op
https://www.adelinnederland.nl/acht-vragen-aan-corinne-ellemeet-van-groen-links/
Kijk voor een eerder artikel op AiN over Joris Backer op https://www.adelinnederland.nl/joris-backer-senator-en-tijdelijk-kamervoorzitter/
Kijk voor een eerder artikel op AiN over Kajsa Ollongren op https://www.adelinnederland.nl/jonkvrouwe-kajsa-ollongren-eerste-adellijke-minister-sinds-1981/

Afb. 2. Grootmeester Chris Breedveld en Grootmeesters Bibi gravin van Zuylen van Nijevelt née jonkvrouwe den Beer Poortugael bij het vertrek vanaf Paleis Noordeinde, vlak voordat zij het Vaandel groetten. Screenshot met dank aan NOS Nieuws.

Livestream afscheid H.M. Queen Elizabeth II

Afb. 1. Op de eerste rij links v.r.n.l.: Koningin Margarethe II van Denemarken & Kroonprins Frederik, Koning Carl XVI Gustaf van Zweden & Koningin Silvia, Koning Willem-Alexander der Nederlanden & Koningin Máxima en Prinses Beatrix. Volgens wijlen Koningin Elizabeth ben je geroepen tot je ambt en blijf je je hele leven Koning/Koningin. Hoewel Prinses Beatrix in 2013 abdiceerde, bleef zij in de ogen van de Engelse Vorstin in anciënniteit de op twee na langst regerende in deze rij. Daarbij waren Beatrix, Margarethe en Elizabeth de enige gelijktijdige regerende Koninginnen in Europa (Andy Warhol maakte een serie ‘Reigning Queens’, waarbij de vierde regerende Koningin Ntfombi Twala van Swaziland was). Last but not least telt ook de Orde van de Kousenband mee, waarbij Margarethe deze in 1979 kreeg, Carl Gustaf in 1983 en Beatrix in 1989 (Willem-Alexander kreeg hem in 2019). Screenshot met dank aan de BBC.

Via deze link kunt u de livestream van vandaag van de afscheidsdienst van H.M. Queen Elizabeth terugzien: https://www.youtube.com/watch?v=V_gy9DFtw5U

Afb. 3. Langs de laan naar Windsor Castle: Emma, het laatste rijpaard van Koningin Elizabeth. Screenshot met dank aan de BBC.
Afb. 3. Na het verwijderen van de regalia (de kroon, de scepter en rijksappel, symbolen van het koningschap) brak de Lord Chamberlain zijn staf als teken van het definitieve einde van de regering van H.M. Koningin Elizabeth II en daalde haar kist als gewone stervelinge af in de grafkelder. De Lord Chamberlain is Sir Andrew Parker, 1st Baron Parker of Minsmere, GCVO, KCB, PC. Op 29 januari 2021 kreeg hij deze persoonlijke, niet-erfelijke titel als dank voor zijn verdiensten als directeur-generaal van MI5, de Britse Security Service en hij nam vervolgens zitting in het House of Lords. Op 1 april volgde zijn benoeming tot Lord Chamberlain. Screenshot met dank aan de BBC.

 

 

Terugkijken: de wake van de acht kleinkinderen van H.M. Koningin Elizabeth II

Afb. 1. Westminster Hall met de acht kleinkinderen, die rondom de opgebaarde Koningin Elizabeth II hun wake houden. Screenshot met dank aan The Royal Family/YouTube.

Tijdens de wake in Westminster Hall namen ook de acht kleinkinderen hun plaats in – een memorabel moment en eerbetoon aan hun Vorstin en grootmoeder.

Link naar een filmpje (vanaf 10.56 min. is hun binnenkomst en wake te zien): The Queen’s grandchildren hold a Vigil at Westminster Hall – YouTube

De acht kleinkinderen in volgorde van rang:

Kinderen van H.M. King Charles III:

  1. H.R.H. William Arthur Philip Louis Mountbatten-Windsor, Prince of Wales, 1st Duke (Hertog) of Cambridge, 1st Earl (Graaf) of Strathearn, 1st Baron Carrickfergus (1982).
  2. H.R.H. Prince Henry Charles Albert David (‘Harry’) Mountbatten-Windsor, 1st Duke of Sussex, 1st Earl of Dumbarton, 1st Baron Kilkeel (1984) (in 2020 deelde Prins Harry mee dat hij het predicaat Koninklijke Hoogheid niet langer zou gebruiken, maar dat betekent niet dat hij deze niet meer heeft).

Kinderen van His Grace Prince Andrew Albert Christian Edward Mountbatten-Windsor, 1st Duke of York, 1st Earl of Inverness, 1st Baron Killyleagh (Prins Andrew werd het predicaat Koninklijke Hoogheid ontnomen, maar als Hertog heeft hij recht op het predicaat His Grace/Zijne Genade):

  1. H.R.H. Beatrice Elizabeth Mary Mountbatten-Windsor, Princess of York (1988).
  2. H.R.H. Eugenie Victoria Helena Mountbatten-Windsor, Princess of York (1990).

Kinderen van H.R.H. Prince Edward, 1st Earl of Wessex, 1st Earl of Forfar, 1st Viscount Severn (als kleinkinderen van een regerende Koningin hebben zijn kinderen recht op de titel Prins/Prinses en het predicaat Koninklijke Hoogheid, maar hij en zijn echtgenote kozen voor hun kinderen voor de rang van kinderen van een graaf en hun dochter heeft daarom de hoffelijkheidstitel Lady en hun zoon heeft daarom de hoffelijkheidstitel  Burggraaf Severn. Het is aan deze kinderen zelf of zij vanaf hun 18e kiezen om hun Koninklijke titels te gaan dragen.):

  1. Lady Louise Alice Elizabeth Mary Mountbatten-Windsor (2003).
  2. James Alexander Philip Theo Mountbatten-Windsor, Viscount (Burggraaf) Severn (2007).

Kinderen van H.R.H. Princess Anne, Princess Royal:

  1. Peter Mark Andrew Philips (1977).
  2. Zara Anne Elizabeth Philips (1981).

 

Afb. 2. V.l.n.r. William, Prince of Wales, Prince Harry, Princess Beatrice, Lady Louise, Zara Philips, Princess Eugenie, James, Viscount Severn en Peter Philips. Screenshot met dank aan The Royal Family/YouTube.

 

Huwelijk in het Huis Mecklenburg-Strelitz – een huwelijk met een Nederlands tintje

Afb. 1. Erfprins Alexander en Erfprinses Hande van Mecklenburg verlaten de kerk, terwijl een erewacht staat opgesteld. Foto met hartelijke dank en © aan Netty Leistra/www.nettyroyal.nl.

Gisteren, zaterdag 17 september, vond in Neustrelitz het kerkelijk huwelijk plaats van Erfprins Alexander en Erfprinses Hande van Mecklenburg, nadat al eerder op 4 juni jl. het burgerlijk huwelijk in de Grote Zaal van Slot Mirow was voltrokken. Uit binnen- en buitenland waren 130 gasten afgereisd naar Neustrelitz en daarnaast kreeg ook het grote publiek ruim de gelegenheid om aanwezig te zijn. Onder de aanwezige gasten waren Hertog Michael en Hertogin Olga van Mecklenburg, broer en zusje van de bruidegom. Ook de tantes van de bruidegom waren aanwezig: Hertogin Marie Katharina met echtgenoot Wolfgang von Wasielewski en Hertogin Irene met echtgenoot Constantin Harmsen. De tak Mecklenburg-Schwerin werd vertegenwoordigd door Donata Hertogin van Mecklenburg-Schwerin en echtgenoot Alexander von Solodkoff.

Erfprins Alexander had als getuige Zwentibald van Blokland, terwijl Erfprinses Hande als getuige Laura van Lankaren uitgekozen had. De rooms-katholieke dienst werd geleid door pastoor Bernhard Szymanski uit Neustrelitz en pastoor Sjaak de Boer uit Rotterdam.

Erfprins Alexander (1991) is de oudste zoon van Borwin Hertog van Mecklenburg, Chef de Famille van het Huis Mecklenburg-Strelitz, en Alice Hertogin van Mecklenburg née Wagner. Erfprins Alexander studeerde environmental management in Ierland. Na zijn afstuderen werkte hij eerst voor Coillte, het bosbouwbedrijf van de Republiek Ierland, maar sinds 2019 werkte hij in Neustrelitz voor een particulier bosbouwbedrijf in de Staat Mecklenburg-Vorpommern. In de afgelopen jaren verbleef hij al vaker Nederland en was hij hier bij verschillende gelegenheden te zien, waaronder het Tulpenbal. Zijn broer Michael Hertog van Mecklenburg zit in het organiserend comité hiervan. Tijdens het Tulpenbal in 2019 in het Kurhaus in Scheveningen leerden Erfprins Alexander en Hande Macit elkaar kennen en de vonk sloeg diezelfde avond over. Inmiddels wonen beiden in Rotterdam.

Afb. 2. De vonk tussen Erfprins Alexander en Hande Macit sloeg in 2019 over op het Tulpenbal in het Kurhaus in Scheveningen. Op deze foto zien we het paar rechts, op misschien wel de eerste foto waarop zij naast elkaar staan. Foto met hartelijke dank en © aan Hans Hampsink.

Erfprinses Hande (1992)  werd geboren in Tarsus in Turkije en is de enige dochter van de heer Suphi Macit en mevrouw Cemile Macit née Uçar. Zij studeerde aan het Tarsus Americain College, voor zij in 2010 naar Nederland verhuisde om International Business Administration te gaan studeren aan de Rotterdam School of Management Erasmus University. Zij studeerde in 2014 af en kreeg vervolgens de Nederlandse nationaliteit. Vier jaar later richtte zij, samen met haar broer, de Luwia Yoghurt company op. In 2019 werd zij genomineerd voor Rotterdamse Zakenvrouw 2019 in de categorie ‘Aanstormend talent’.

De naam Mecklenburg klinkt in Nederland zeker niet onbekend: de overgrootmoeder van Koning Willem-Alexander, Koningin Wilhelmina, was gehuwd met Hendrik Hertog van Mecklenburg, Vorst der Wenden, Schwerin en Ratzenburg, Graaf van Schwerin, heer van de landen Rostock en Stargard (1876-1934). De Groothertogdommen Mecklenburg-Schwerin en Mecklenburg-Strelitz werden tot in 1918 geregeerd door de familie Mecklenburg.

Afb. 3. De ouders van de bruidegom op de receptie na afloop: Borwin Hertog van Mecklenburg, Chef de Famille van het Huis Mecklenburg-Strelitz, en Alice Hertogin van Mecklenburg. Foto met hartelijke dank en © aan Netty Leistra/www.nettyroyal.nl.

Venduehuis dinsdag 20 sept.: afloop online Silver, Jewellery and Watches veiling met de zilveren theepotten van baron en barones Bentinck van Schoonheten-Sandberg.

Afb. 1. Twee zilveren theepotten uit 1840 en 1842, waarvan de linker met de gegraveerde alliantiewapens Bentinck van Schoonheten-Sandberg met het Bentinck devies ‘Craignez Honte’.

Op dinsdag 20 september loopt bij het Venduehuis in Den Haag de online Silver, Jewellery and Watches veiling af met twee zilveren theepotten van baron en barones Bentinck van Schoonheten-Sandberg. Lees het verhaal hierbij hieronder en kijk voor de online catalogus om te zien wat er verder geveild wordt op https://wavemaker.venduehuis.com/auction?auction=492&display=grid

Lot 1600 betreft twee zilveren theepotten uit 1840 en 1842, waarvan één met de gegraveerde alliantiewapens Bentinck van Schoonheten-Sandberg met het Bentinck devies ‘Craignez Honte’.

Mr. Gerrit Willem Derk baron Bentinck, heer van Schoonheten (1812-1884) was rechter in Zwolle, kamerheer des Konings i.b.d. en vanaf 1854 jagermeester. In de jaren 1857-1878 was hij lid van de Provinciale Staten in Overijssel. In 1838 trad hij in het huwelijk met jonkvrouwe Annetta Catharina Sandberg (1811-1888), die uit een vermogende familie afkomstig was. Uit de erfenis van haar ouders zou zij uiteindelijk ca. 680.000 gulden ontvangen en dit stelde hem in staat om te gaan rentenieren.

Na het overlijden van zijn vader moest de erfenis door dertien kinderen en een stiefmoeder gedeeld worden. Als oudste zoon leek het overnemen van Schoonheten onmogelijk en Schoonheten en vele andere goederen werden ter veiling gebracht. Over de dag van de veiling gaat de overlevering dat hij van zijn echtgenote de opdracht kreeg om Schoonheten te kopen. Op de vraag waar hij dat van moest betalen zou zij gezegd hebben: “Jij koopt en ik betaal.” Op deze wijze bleef Schoonheten behouden voor de Bentincks en is het tot op de dag van vandaag Bentinck bezit gebleven.

De catalogus vermeldt het volgende over de twee theepotten: ‘Een plat rechthoekig model met afgeronde hoeken. De tuit deels gecanneleerd. Met houten grepen en dekselknoppen. Eén potje met gegraveerd alliantiewapen boven motto “Craignez Honte”. Maker T. G. Bentvelt, Amsterdam, 1840 en 1842. 925/1000’e worden samen op 200-400 euro getaxeerd.

Benieuwd naar wat er verder nog geveild wordt op deze online Silver, Jewellery and Watches veiling bij het Venduehuis? Kijk dan voor de online catalogus om te zien wat er verder geveild wordt op https://wavemaker.venduehuis.com/auction?auction=492&display=grid

Informatie mede met hartelijke dank aan ‘Schoonheten & de Bentincks. Geschiedenis van landgoed, havezate en bewoners’, door Wim Hoogeland.

Afb. 2. Mr. Gerrit Willem Derk baron Bentinck, heer van Schoonheten (1812-1884) en echtgenote jonkvrouwe Annetta Catharina Sandberg (1811-1888). In het midden: huis Schoonheten. Portretfoto’s met hartelijke dank aan Stichting Archivariaat Bentinck/https://www.bentinckarchief.nl.

Zondag 25 sept.: timed online veiling Veilinghuis Peerdeman met damasten servetten van het adellijke echtpaar Van Burmania-Van Juckema

Afb. 1. Detailfoto’s van deze unieke damasten servetten uit 1663, die in het midden het bijbelverhaal van het offer van Abraham vertellen. In de hoeken van de servetten zijn de wapens Van Burmania, Van Juckema en Van Martena aangebracht. Foto’s met hartelijke dank aan Veilinghuis Peerdeman in Utrecht/https://veilinghuispeerdeman.nl

Op zondag 25 september loopt er een timed online veiling af bij Veilinghuis Peerdeman in Utrecht met kunst, antiek, design, sieraden en ook deze damasten servetten uit 1663 van het adellijke echtpaar Van Burmania-Van Juckema. Lees het verhaal hieronder en kijk voor de online catalogus van Veilinghuis Peerdeman op https://veilinghuispeerdeman.nl/main.php?mode=catalogselect

Duco Martena van Burmania (1627-1692) stamde uit een bekend Fries adellijk geslacht. Bij zijn doop kreeg hij de naam Martena als herinnering aan dit uitgestorven geslacht, waaruit zijn grootmoeder van moederszijde stamde. Hij woonde eerst in Sneek, later in Cornjum op Martena State en uiteindelijk in Ysbrechtum op Epema State. Van 1647 tot in 1671 was hij grietman van Wymbritseradeel en daarnaast was hij dijkgraaf. Na zijn overlijden werd hij bijgezet in de grafkelder die in zijn opdracht in de kerk in Ysbrechtum gebouwd werd en er werd een indrukwekkend epitaaf (wandgrafmonument) opgericht met daarop de alliantiewapens Van Burmania-Van Juckema en de zestien familiewapens van zijn betovergrootouders en de zestien familiewapens van de betovergrootouders van zijn echtgenote.

Afb. 2. Detail van het grafmonument in de kerk van Ysbrechtum voor het echtpaar Van Burmania-Van Juckema, met links de zestien familiewapens van zijn betovergrootouders en rechts de zestien familiewapens van haar betovergrootouders. Foto met dank aan Door Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=23889671

Zijn echtgenote Eduarda Lucia van Juckema (1627-1682) groeide op Camminghaburg op en stamde via haar grootmoeder Van Juckema-Van Cammingha uit het roemrijke adellijke geslacht Van Cammingha, dat eens heerste over Ameland. Het geslacht Van Cammingha wordt op dit moment binnen de Nederlandse adel nog maar door één jonkvrouwe vertegenwoordigd. Voornoemde Eduarda kreeg tien kinderen en ook zij werd bijgezet in de grafkelder in Ysbrechtum.

Lotnummer 1166 betreft volgens de catalogus ‘Paar damasten servetten in opdracht gemaakt voor ‘Ir Duco Martna van burmania Grietman ende Diyckgraef 1663’ en ‘Iuff Eduarda Lucia van Uckema op Kammhighaburgk’, centraal dessin van het Abrahamsoffer, de hoeken met de Friese wapens van Martena, burmania en Juckema, vermoedelijk uitgevoerd in de werkplaats van Quirijn Damast, Haarlem, 1663 -vlekken-, 106 x 76 cm’ en wordt getaxeerd op 1500-2000 euro.

Benieuwd naar wat er verder geveild wordt op zondag 25 september bij Veilinghuis Peerdeman in Utrecht? Kijk dan in de online catalogus op https://veilinghuispeerdeman.nl/main.php?mode=catalogselect

Afb. 3. De kerk in Ysbrechtum met daarin het epitaaf voor het echtpaar Van Burmania-Van Juckema. De kerk werd in 1865 herbouwd door een nakomeling van het echtpaar Van Burmania-Van Juckema: mr. Sjuck van Welderen baron Rengers (1799-1870). Foto met dank aan Door Michielverbeek – Eigen werk, CC BY-SA 3.0 nl, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=21055112