Geboren: Zu Castell-Rüdenhausen

Afb. 1. Het familiewapen Zu Castell-Rüdenhausen.

Ceder Johan Frederik Graf zu Castell-Rüdenhausen, geboren kasteel Twickel, Ambt Delden 24 oktober 2019, zoon van Roderik Frederik Graf zu Castell-Rüdenhausen en Elizabeth Alexandra Gräfin zu Castell-Rüdenhausen née Lotgering.

Afb. 2. Kasteel Twickel oprijzend uit zijn grachten.

Like & Win (of mail): Johann Friedrich August Tischbein en de ontdekking van het gevoel

Afb. Op de voorzijde van het boek het intieme ‘Familieportret voor een groep bomen’ door Johann Friedrich August Tischbein.

T/m 19 januari is in het Rijksmuseum Twenthe de tentoonstelling ‘Tischbein en de ontdekking van het gevoel’ te zien. Johann Friedrich August Tischbein (1750-1812) was portretschilder en schilderde vorsten, adel en rijke burgers in Duitsland, Nederland en andere landen. Met tussenpozen verbleef hij in Nederland en kreeg veel opdrachten aan het Stadhouderlijke Hof en bij de Nederlandse elite. Wie de namen van de geportretteerden op deze tentoonstelling ziet, ontdekt al snel bekende adellijk namen als Deutz van Assendelft, Boreel en Oranje-Nassau.

Like & Win (of mail)
Bij deze tentoonstelling verscheen dit begeleidende boek onder redactie van Josien Beltman en Paul Knobbe. Door dit bericht op de facebookpagina van de stichting Adel in Nederland te ‘liken’of door een mail te sturen naar info@adelinnederland.nl maakt u kans op dit geweldige boek! Meedoen kan tot vrijdag 1 november 2019 24.00 uur en over de uitslag kan niet gecorrespondeerd worden.

In dit zeer rijk geïllustreerde boek wordt het werk van Tischbein door verschillende schrijvers uitvoerig en zeer lezenswaardig besproken:
• Eenvoudig, eerlijk, gevoelig en vooral: natuurlijk – door Johann Friedrich August Tischbein in de buitenlucht geportretteerd (Paul Knolle)
• Tussen sentiment en humor – Johann Friedrich August Tischbein als schilder van het gevoel (Justus Lange)
• Verlangen naar echtheid en natuurlijkheid – ideeën over borstvoeding in de tijd van Tischbein en in de 21ste eeuw (Josien Beltman)
• Een reizend schilder als tooaangevend portrettist van hof en burgerij in de laatste jaren van de republiek – Tischbein in Nederland (Claire van den Donk en Rudi Ekkart
• Elegant en ontspannen – Tischbeins portretten van de Oranjes (Hanna Klarenbeek)
• Verknocht aan Holland – De Hessische Kunstenaarsfamilie Tischbein en haar fascinatie voor Nederland (Stefanie Rehm)

Een biografisch overzicht van Tischbein, het notenapparaat en de bibliografie maken het boek compleet. Tel daarbij de grote rijkdom op aan hoogwaardig beeldmateriaal van de vele door Tischbein geschilderde portretten en u heeft een boek dat bij u in de kast niet mag ontbreken!

Bent u niet de gelukkige winnaar, maar wilt u het boek wel bestellen? Kijk dan op de website van uitgeverij Waanders & de Kunst voor meer informatie en bestelmogelijkheid https://www.waandersdekunst.nl/johann-friedrich-august-tischbein.html

Ook benieuwd naar deze tentoonstelling – de eerste Tischbein tentoonstelling in Nederland sinds 1987! – kijk dan op https://www.rijksmuseumtwenthe.nl/content/2441/nl/tischbein-en-de-ontdekking-van-het-gevoelnbsp voor meer informatie en bezoekmogelijkheden.

Boekennieuws: Maria Geertrui Maassen (1849-1894) twee bijzondere huwelijken

Bas Maassen kwam in zijn stamboom een verre tante tegen die twee keer gehuwd was: de eerste keer met de schoorsteenveger Joseph Gagliardi, die uit het Italiaans sprekende gedeelte van Zwitserland afkomstig was, en de tweede keer met een baron Van Heeckeren van Brandsenburg, die kleermaker was.

Hij verzamelde veel verhalen en gaf hierover in eigen beheer een aardig boekje uit, waarvan hij hoopt dat dit zal stimuleren tot nieuw onderzoek. Er zijn via de schrijver nog enkele exemplaren beschikbaar.

U kunt dit boek uitsluitend bestellen door € 20,95 (inclusief portokosten) over te maken op bankrekening NL18INGB0000189525 ten name van B.R.A. Maassen te Hoofddorp onder vermelding van het adres waar het boek naar toe moet worden gezonden. U krijgt het dan per post toegezonden.

Link naar een eerder en uitgebreider bericht over dit boek op AiN https://www.adelinnederland.nl/boekennieuws-de-familie-van-heeckeren-van-brandsenburg-in-zevenaar/

Openstelling kapel kasteel De Haar: 29 t/m 31 oktober en 5 t/m 7 november

Afb. 1. Kasteel De Haar met links de kapel, waarvan de toren verhoogd werd om beter bij het silhouet van het kasteel te passen.
Afb. 1. Kasteel De Haar met links de kapel, waarvan de toren verhoogd werd om beter bij het silhouet van het kasteel te passen.

Vanaf 1892 werd kasteel De Haar herbouwd door Etienne Gustave Frédéric Baron van Zuylen van Nyevelt (1860-1934) en zijn vermogende echtgenote Helene Louise Caroline Betty Barones de Rothschild (1863-1947). Het voormalige dorpskerkje naast het kasteel kreeg vervolgens de bestemming als familiekapel.

Afb. 2. Het koor van de kapel met fraaie gebrandschilderde ramen.
Afb. 2. Het koor van de kapel met fraaie glas in lood ramen.

Na het overlijden van de oudste zoon Helin Salomon Gustave Marie Ghislain (1888-1912) door een ongeluk, werd de kapel een mausoleum, waarin eerst deze zoon en later zijn vader in fraaie sarcofagen zijn bijgezet. De hele kapel ademt de geschiedenis van de familie Van Zuylen van Nijevelt en dient als een plek van memorie, waarin de voorafgaande generaties met hun namen, het familiewapen Van Zuylen en de wapens van hun echtgenotes in de muren vereeuwigd zijn.

Meer weten over kasteel De Haar en de bezoekmogelijkheden? Kijk dan op www.kasteeldehaar.nl.

Op de afbeeldingen hieronder: de sarcofagen van vader en zoon Van Zuylen van Nijevelt.

 

Moord & Brand: jonkheer Van Grotenhuis verdronken

Afb. 1. Jonkheer H.M.J.F.E. van Grotenhuis (1890-1920). Foto part. coll.

In december 1918 werd jonkheer Henri Maria Joseph Franciscus Edmundus van Grotenhuis op 28-jarige leeftijd burgemeester van Angerlo, na eerst gemeente-secretaris in Borne te zijn geweest. Naast zijn burgemeesterschap was hij lid van de Ridderschap van Gelderland.

Op woensdag 14 januari 1920 zorgde het hoge water in de rivieren er voor dat de wegen naar Angerlo onder water stonden. Na een bezoek op woensdagavond aan de sociëteit te Doesburg besloot jonkheer Van Grotenhuis toch in het donker over de ondergelopen weg naar huis in Angerlo terug te fietsen. Terwijl hij door het water fietste, heeft hij waarschijnlijk de naastliggende diepe sloten niet kunnen onderscheiden. Hierdoor kwam hij in een sloot terecht en verdronk.

Pas op maandagmiddag, op de vijfde dag van zijn vermissing, vond men na lang dreggen de fiets en het lichaam van de jonkheer. Jonkheer Van Grotenhuis werd slechts 29 jaar oud. Op donderdag 22 januari werd in alle eenvoud zonder bloemen de “… innig geliefde Zoon en Broeder…” begraven op het R.K. Kerkhof van Gendringen, waarbij de burgemeesters van Wehl, Gendringen en Dinxperlo aanwezig waren, evenals enkele officieren uit het garnizoen te Doesburg – mogelijk degenen waarmee hij zijn laatste borrel genuttigd had in de herensociëteit van Doesburg.

Afb. Het familiegraf Van Grotenhuis in Gendringen, dat in 1943 vernieuwd werd. De verdronken burgemeester van Angerlo ligt hier begraven met zijn vader, die burgemeester van Gendringen was, zijn moeder en enkele (jonggestorven) broers en zusjes.

 

Boekennieuws: De kolonieman. Johannes van den Bosch 1780-1844 – volksverheffer in naam van de koning.

Afb. Johannes graaf van den Bosch op zijn portret door Raden Saleh in de collectie van het Rijksmuseum Amsterdam.

Begin negentiende eeuw is Napoleon verslagen en het prille Koninkrijk der Nederlanden moet zich opnieuw uitvinden. Een cruciale spil hierin is Johannes van den Bosch. In zijn 45-jarige carrière wendt de visionaire militair, bestuurder, econoom en staatsman op doortastende wijze zijn geestelijke veerkracht en talenten aan bij de opbouw van het Nederlandse imperium onder de nieuwe koning Willem I.
Zijn in 1818 opgerichte Maatschappij van Weldadigheid heeft bij vele generaties Nederlanders sporen nagelaten die nog altijd doorklinken. Minder bekend is dat Van den Bosch ook grote daadkracht heeft laten zien in die ándere koloniën: de (bijna) afschaffing van de slavernij in Suriname en de invoering van het Kultuurstelsel in de Indonesische archipel zijn hier de meest pregnante voorbeelden van. De rode draad in zijn denken en handelen was de economische en sociale verheffing van zowel de paupers in Hollandse steden, de boeren in de Javaanse desa’s als de slaven op Surinaamse plantages. Daardoor was hij niet onomstreden. Door sommigen beschouwd als utopisch socialist en wegbereider van de moderne verzorgingsstaat, door anderen als een puur pragmatische macher, ja zelfs een schurk.

In 1835 werd Johannes van den Bosch in de Nederlandse adel verheven met de titel baron. Vier jaar later kreeg hij de titel graaf bij eerstgeboorte. Het huidige hoofd van de familie is de 7e die deze titel heeft en de overige leden hebben het predikaat jonkheer/jonkvrouwe.

In dit goed doorwrochte boek met een uitgebreid notenapparaat en personenregister en met een uitgebreide literatuurlijst geeft Angelie Sens een erg goed beeld van een tijdperk waarin de maatschappij sterk veranderde en komen we veel meer te weten over deze belangrijke man in de Nederlandse geschiedenis.

Link naar de uitgeverij met bestelmogelijkheid https://www.uitgeverijbalans.nl/boeken/de-kolonieman/

Herfstbeelden op de Wiersse – en het verhaal van de Van Heeckerens

Afb. 1. De Wiersse in herfstkleuren weerspiegeld in de Baakse Beek.
Afb. 1. De Wiersse in herfstkleuren weerspiegeld in het water van de Baakse Beek.

De Wiersse is één van de acht zo bekende kastelen van Vorden en kent een rijke geschiedenis, waarin met name het adellijke geslacht Van Heeckeren een belangrijke rol gespeeld heeft. Enkele jaren geleden bezocht AiN de Wiersse en maakte daar foto’s van de wonderschone tuinen in kleurrijke herfstpracht. Ook was er een ontmoeting met de huidige eigenaar en bewoner, de heer E.V. Gatacre. Hieronder volgen deze foto’s met het verhaal van de bewoners in de jaren 1678-1855.

In 1678 kwam de Wiersse in het bezit van Enno Matthias ten Broeck (1641-1685), telg uit een vooraanstaande Zutphense regentenfamilie. Hij studeerde in Groningen en Leiden en werd burgemeester van Zutphen en stadhouder van het scholtambt Zutphen. In 1677 huwde hij Helena de l’Espaul (1650-overl. voor 1686), die uit een Amsterdamse familie van kooplieden stamde. Het echtpaar kreeg een zoon, die op jonge leeftijd overleed, en dat maakte hun dochter Maria Helena ten Broeck tot een belangrijke erfdochter. Door het overlijden van haar oom Jan Evert ten Broeck kwam daar in 1714 ook nog eens huis en landgoed het Onstein bij, dat eveneens in Vorden gelegen was.

Afb. 2. Het fraaie landschapspark van de Wiersse met mooie vergezichten.
Afb. 2. Het fraaie landschapspark van de Wiersse met mooie vergezichten.

Maria Helena ten Broeck (geb. 1678) huwde in 1709 mr. Adriaan Balthazar Valck (1668-1730). Hij stamde eveneens uit een Zutphens regentengeslacht en studeerde in Leiden. Nadien werd hij onder meer burgemeester van Zutphen. Het echtpaar kreeg één dochter: Susanna Johanna Everdina. Deze Susanna Valck (geb. 1711) moet het rijkste meisje van haar tijd zijn geweest. Niet alleen was zij de erfdochter van de familie Valck met een imposant huis op het ‘s Gravenhof (nu Huize van de Kasteele geheten), een uitgebreid goederenbezit en een grote effectenportefeuille, maar ook was zij de erfgename van de huizen en landgoederen de Wiersse en het Onstein. Haar ouders zochten en vonden een prominente huwelijkspartner: Ludolf Hendrik Burchard Sylvius van Heeckeren, heer van Campherbeek (1696-1762).

Afb. 3. De achterzijde van het huis De Wiersse met de Baakse Beek op de voorgrond.
Afb. 3. De achterzijde van het huis De Wiersse met de Baakse Beek op de voorgrond.

Ludolf van Heeckeren stamde uit de belangrijkste adellijke familie in de Graafschap Zutphen, die tussen 1625 en 1767 vrijwel ononderbroken het ambt van Landdrost uitoefende en daarmee aan de top van het bestuur in de Graafschap stond. Als jongste zoon van een vader die op jonge leeftijd overleed, viel hem geen grote erfenis ten deel en moest hij het doen met de havezate Campherbeek bij Zwolle. Een rijke erfdochter was voor hem de uitkomst en hoewel Susanna niet van adel was en hun kinderen hierdoor geen toegang zouden krijgen tot de Ridderschap van Zutphen, werd dat ruimschoots vergoed door haar kapitaal, een kapitaal dat tussen de 350.000 en 400.000 gulden groot was en waarmee zij in de Quote Top 100 van de 18e eeuw moet hebben gestaan.

Afb. 5. Strak geschoren taxusvormen, die een doorkijk vormen in het landschapspark.
Afb. 4. Strak geschoren taxusvormen, die een doorkijk vormen in het landschapspark.

In 1724 werd het huwelijk tussen de dertienjarige Susanna en de achtentwintigjarige Ludolf van Heeckeren voltrokken en voorafgaand werd er een huwelijkscontact opgesteld: “Op huijden dato ondergeschreven is ten overstaen van Ons als Specialijk versochte naest verwanten en houwelijx Luijden, ter eeren Gods Almachtigh en tot voortsettinge van het menschelijcke geslachte en stichtinge van meerdere vriendschap een Echt en de wettelijck houwelijck opgericht beraemt en gesloten tussen den HooghWelgeboren Heer Ludolph Henrick Borchard Silvius vrij Heer van Heeckeren tot Campherbeek Bruijdegom ten eenre en de Weleddele Juffer Susanna Johanna Everdina Valck Bruijd ten andere Sijden.”

En met de ‘voortsettinge van het menschelijcke geslachte’ maakte Ludolph haast, want zonder kinderen zou haar erfenis bij haar overlijden aan de familie Valck terugvallen. Een jaar later werd het eerste kind al geboren en er zouden er nog dertien volgen; Susanne Valck moet vrijwel doorlopend in blijde verwachting zijn geweest. Ondertussen kocht haar echtgenoot met haar geld de landgoederen Waliën en Kemnade en verbouwde het huis in Zutphen tot een vorstelijke woning met een imposant inrijhek, waarin hun beider initialen nog heden te zien zijn. Hij maakte daarnaast carriere in het bestuur en zo was hij jarenlang burgemeester van Doesburg.

Afb. De zijkant van het huis gezien vanuit de rozentuin met een teruggevonden tuinbeeld uit de tijd van de Van Heeckerens.
Afb. 5. De zijkant van het huis gezien vanuit de rozentuin, met een teruggevonden tuinbeeld uit de tijd van de Van Heeckerens.

Van de veertien kinderen bereikten er slechts vier de volwassen leeftijd en hiervan zorgden maar twee zoons voor nageslacht. De oudste van deze twee was Robbert Jacob van Heeckeren (1729-1795) en hij volgde op als heer van de Wiersse. Toegang tot de Ridderschap had hij niet, vanwege zijn niet-adellijke moeder, maar van haar kapitaal kon hij een comfortabel leven als rentenier leiden en zo leende hij geld uit aan standgenoten. Uit zijn huwelijk met freule Maria Philippina Ernestina van Voërst (1729-1777) volgde opnieuw de oudste zoon op als heer van de Wiersse: Ludolph van Heeckeren (1755-1841).

Afb. 4. Alexander baron van Heeckeren (1806-1891), die het voortbestaan van de Wiersse verzekerde door het te verkopen.
Afb. 6. Alexander baron van Heeckeren (1806-1891), die het voortbestaan van de Wiersse verzekerde door het te verkopen.

Ludolph van Heeckeren werd bestuurlijk actief en bracht het tot burgemeester van Zutphen. In 1814 werd hij benoemd in de Ridderschap van Gelderland en vijf jaar later werd voor zijn familie de titel van baron erkend.  Uit zijn huwelijk met Margaretha barones Schimmelpenninck van der Oye (1760-1840) werden onder meer drie zoons geboren: Robbert Jacob (1785-1854), Willem Frederik (1790-1812) en mr. Alexander (1806-1891). Willem Frederik werd luitenant bij de cavalerie en raakte vermist bij de beruchte tocht van Napoleon in 1812 naar Moskou. Robbert Jacob werd kapitein en verloor in 1813 een been tijdens oorlogshandelingen in Silezië. Hij bleef ongehuwd en werd na het overlijden van zijn vader heer van de Wiersse. Hij leidde een teruggetrokken leven als rentenier, daarbij terzijde gestaan door zijn dienstknecht. Bij zijn overlijden kreeg deze “Tot erkentenis van de getrouwe diensten…” 30 gulden voor ieder jaar dat hij zijn gehandicapte meester had bijgestaan en “… mijne geheele lijfskleeding niets hiervan uitgezonderd.” In zijn testament had Robbert Jacob tevens bepaald, dat zijn broer Alexander uit zijn nalatenschap de Wiersse zou mogen overnemen.

Door de standsbewuste huwelijken in de twee laatste generaties waren er weer genoeg adellijke kwartieren verzameld en konden zowel Robbert Jacob als Alexander lid worden van de prestigieuze Ridderlijke Duitsche Orde. Naast het inkomen dat dit opleverde, was er nog steeds voldoende over van het kapitaal van Susanna Valck om een rentenierend bestaan te leiden. Voor Alexander baron van Heeckeren drong zich echter de vraag op, wat er met de Wiersse moest gebeuren om het voortbestaan van dit geliefde familiebezit te verzekeren. Voor het geld hoefde hij het niet te doen, want bij zijn overlijden bleek hij een vermogen van bijna 290.000 gulden na te laten; omgerekend naar huidige maatstaven een miljoenenvermogen.

Afb. 5. De heer E.V. Gatacre.
Afb. 7. De heer E.V. Gatacre voor het huis de Wiersse.

Toen zijn broer overleed, was hij 48 jaar en ongehuwd. Hij besloot uiteindelijk de Wiersse te verkopen en in 1855 werd het huis en een deel van het landgoed voor 49.600 gulden verkocht aan Geertruijd Sara Agatha barones van Heeckeren née jonkvrouwe van Pabst (1774-1866), die het kocht voor haar ongehuwde dochters. Alexander van Heeckeren bleef eigenaar van een deel van de boerderijen en het grondbezit en bepaalde uit liefde voor de Wiersse in zijn testament, dat zijn erfgenaam dit “… nimmer zal mogen vervreemden of te gelde maken zijnde hiervan uitgezonderd eene overdracht aan den tegenwoordigen of toekomstigen eigenaar van het Huis de Wiersse…”

De huidige eigenaar, de heer Edward Victor Gatacre, is een rechtstreekse nakomeling van degene die het in 1855 kocht. Sindsdien is er veel gedaan aan huis en landgoed: het huis werd gerestaureerd en vergroot, de tuinen werden hersteld en het landgoed werd gemoderniseerd. Voor de huidige tuinaanleg is de moeder van de heer Gatacre, jonkvrouwe Alice Jacqueline Hortense Julie Aurélie de Stuers (1895-1988), van groot belang geweest. Op jonge leeftijd begon zij al met aanpassingen en verbeteringen, die zij samen met haar latere echtgenoot, de Engelsman William Edward Gatacre (1878-1959), voortzette en die De Wiersse maakt tot wat het nu is: een uniek landschapspark vol verrassende doorkijkjes en met tal van fraaie tuinelementen, die bij iedere wending tijdens het wandelen het oog aangenaam verrassen. Voor meer informatie over de Wiersse en voor de mogelijkheid om de unieke tuinen te bezichtigen, zie: www.dewiersse.com.

Noot voor de lezer: schrijver dezes is bezig met een sociaal-economisch onderzoek naar verschillende takken van het geslacht Van Heeckeren. Bovenstaande komt voort uit het onderzoek naar de tak Van Heeckeren van de Wiersse.

Bent u ook geïnteresseerd in adellijk erfgoed en nieuws en wilt u de werkzaamheden van onze stichting steunen? Word dan voor 17,50 euro per jaar donateur van onze Stichting Adel in Nederland door een mail te sturen naar info@adelinnederland.nl. U ontvangt dan vier keer per jaar ons digitale magazine boordevol informatie.

Herfstwandeling op Eerde

Afb. Herfsttaferelen op Eerde met zicht over de slotgracht op het huis dat in 1715 voltooid werd door Johan Warner baron van Pallandt.
Afb. Herfsttaferelen op Eerde met zicht over de slotgracht op het huis dat in 1715 voltooid werd door Johan Warner baron van Pallandt.

Op Eerde nodigen de bossen en de lanen, die nu in herfsttooi gehuld zijn, uit voor een lange wandeling. Eerde werd in 1706 aangekocht door Johan Warner baron van Pallandt en hij bouwde hier het indrukwekkende huis dat er nog steeds staat. Het huis was eeuwenlang eigendom van de baronnen Van Pallandt, maar werd al voor de Tweede Wereldoorlog ingericht als internationale school en nog steeds is hier een internationale school gevestigd.

Natuurmonumenten is bezig met een omvangrijk herstelplan van de bijzondere lanenstructuur en niet alleen deze lanen, maar ook de buitengewoon fraaie bossen nodigen uit voor een lange herfstwandeling.

Meer lezen over Eerde en de plannen en activiteiten van Natuurmonumenten? Kijk dan op www.natuurmonumenten.nl/natuurgebied/eerde.

Geboren: Boddaert

Afb. Het familiewapen Boddaert.

Jonkheer Boudewijn Isaac Alexander Boddaert, geboren Bussum 14 oktober 2019, zoon van jonkheer Joris Wouter Boddaert en Sabine Anne Boddaert née van Gangelen.

Veilingnieuws: het portret van Cornelis Tromp, Graaf van Syllisborg bij Van Spengen Kunst & Antiek Veilingen

Afb. 1. Cornelis Tromp (1629-1691) met de Orde van de Olifant prominent afgebeeld op zijn portret. Foto met hartelijke dank aan Van Spengen Kunst & Antiek Veilingen.

Van 21 t/m 26 oktober vindt bij Van Spengen Kunst & Antiek Veilingen in Hilversum een grote kunst- en antiekveiling plaats. Eén van de kavels is het portret van de luitenant-admiraal-generaal Cornelis Tromp (1629-1691), Graaf van Syllisborg. Lees het verhaal hieronder of kijk in de online catalogus voor wat er verder geveild wordt op www.vanspengen.nl. Van 18 t/m 20 oktober zijn de kijkdagen in Hilversum!

Afb. 2. De buitenplaats Trompenburgh, die naar de Deense grafelijke titel van Cornelis Tromp de naam Syllisburgh kreeg – een naam die in latere tijden weer veranderde naar de huidige naam. Foto met dank aan www.monumentenbezit.nl.

Sir Cornelis Tromp, 1st Baronet, Graaf van Syllisborg, opperbevelhebber van de Deense en Nederlandse vloot
Cornelis Tromp werd geboren in Rotterdam en gedoopt op 3 september 1629. Hij was de zoon van de bekende admiraal Maarten Harpertsz. Tromp en Dignom Cornelisdochter de Haes. Hij leek door zijn afkomst voorbestemd voor een maritieme carrière en werd opgeleid door zijn vader. In 1650 en 1651 deed hij als kapitein van een schip mee aan een expeditie tegen de Barbarijse zeerovers en daarna nam hij deel aan de Eerste Engelse Zeeoorlog. Deze verliep voor hem niet roemrijk, omdat hij en zijn bemanning na een nachtelijk drankgelag overmeesterd werden door de Engelsen. Tijdens de Tweede Engelse Zeeoorlog verwierf hij meer roem en inmiddels was hij opgeklommen tot vice-admiraal. Als Orangist raakte hij vervolgens politiek betrokken bij de moord op de gebroeders De Witt.

In 1676 werd hij de opperbevelhebber van de Deense vloot en niet alleen werd hij ridder in de Orde van de Olifant, maar ook werd hij verheven in de Deense adel met de titel Graaf van Syllisborg. Het jaar ervoor kreeg hij van de Engelse Koning de niet-adellijke, maar wel erfelijke titel van Sir en mocht hij zich Sir Cornelis Tromp, 1st Baronet, noemen. In 1679 werd hij opperbevelhebber van de Nederlandse vloot. Hij was een ijdel man die zich bewust was van zijn roem en zich vaak liet portretteren. Zijn eigen kapitaal en dat van de schatrijke weduwe Margaretha van Raephorst (1625-1690), die hij in 1667 huwde, maakte een royale leefstijl mogelijk.

Nadat hun buitenplaats Trompenburgh bij ’s Graveland in 1672 door Franse troepen verwoest was, herbouwden zij het in grootse stijl. Het kreeg in hun tijd de naam Syllisburgh, naar zijn Deense grafelijke titel. Op 26 mei 1691 overleed Cornelis Tromp. Hij werd bijgezet in de familiegrafkelder in de Oude Kerk in Delft, waar zich ook het imposante monument voor zijn vader bevindt.

Het portret betreft kavel 551, meet 47,5×40 cm en wordt getaxeerd op 1000-1500 euro. De opbrengst was 2000 euro.

Benieuwd naar wat er nog meer op deze veiling geveild wordt? Kijk voor de online catalogus op www.vanspengen.nl of bezoek de kijkdagen bij Van Spengen Kunst & Antiek Veilingen van 18 t/m 20 oktober in Hilversum!

Afb. 3. Maerten Harpertszoon Tromp, de vader van Cornelis Tromp, in marmer vereeuwigd op zijn grafmonument door Rombout Verhulst in de Oude Kerk te Delft. In de nabijheid hiervan is de grafkelder waarin vader en zoon werden bijgezet.